21.12.08

Φως και καλλιγραφία

Η καλλιγραφία με συνάντησε, όταν αποφάσισα, να ασχοληθώ με την γραφιστική. Διδάχτηκα όσα έπρεπε να ξέρω, για αυτήν, προκειμένου να την αντιμετωπίσω ως μέρος της ιστορίας της γραφής. Ως κεφάλαιο, βέβαια, έκλεισε γρήγορα για εμένα, αφού άνηκε στο παρελθόν. Αργότερα σε ένα σεμινάριο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, στα πλαίσια του 3ου Παγκόσμιο Συνέδριο Τυπογραφίας και Οπτικής Επικοινωνίας, ο Μιχάλης Σέμογλου μας την σύστησε και πάλι και τολμώ να πω ότι καταγοητεύτηκα. Έχω κρατήσει το πενάκι της εξάσκησης και όταν θέλω να «αδειάσω» το μυαλό μου από περιττές σκέψεις, σχεδιάζω γράμματα. Και το βρίσκω πολύ λυτρωτικό.



Sara David , originally uploaded by Heart Industry.



Έχει περισσότερα εδώ...

14.12.08

Δελφίνια στο Θερμαϊκό

Το μόνο πράγμα που κατάφερε να μου φτιάξει τη διάθεση αυτή την εβδομάδα ήταν η τύχη που είχα να αντικρύσω ένα κοπάδι δελφίνια μέσα στον κόλπο της Θεσσαλονίκης.

Είχα ακούσει ότι υπάρχουν, αλλά χάρηκα πολύ που τα είδα και ήμουν πολύ τυχερός που κατάφερα να φωτογραφίσω ένα στον αέρα (κι ας είναι κουνημένη η φωτογραφία)



Τελικά μπορεί να υπάρχει μια ελπίδα για το μέλλον.

5.12.08

Διεκδικούμε τους ελεύθερους χώρους της πόλης μας!

Εμείς θα είμαστε εκεί....εσείς;;;

28.11.08

cubescape

Ένα από τα πράγματα που με γοήτευσαν στον παγκόσμιο ιστό ήταν οι πειραματισμοί. Βρήκα πολλές φορές ανθρώπους έτοιμους να μοιραστούν τις ιδέες τους, να καλέσουν σε σχολιασμό και να παίξουν.
Έναν τέτοιο πειραματισμό θέλω να σας δείξω σήμερα. Τον βρήκα στο σάιτ του Cameron Adams γνωστού και ως The man in blue. Αυτός ο κύριος λοιπόν, με τη βοήθεια της jquery που είναι μια javascript βιβλιοθήκη και φυσικά της φαντασίας του, έφτιαξε ένα σχεδιαστήριο με χρωματιστά τουβλάκια και μας καλεί να υλοποιήσουμε εκεί τα σχέδιά μας.


Μπορείτε να φτιάξετε το αγαπημένο σας παιχνίδι,



το λογότυπό σας σε τρισδιάστατη μορφή,





το χόμπι σας,




τον νταλκά σας,




το ζωάκι σας,




κάτι εντυπωσιακό,




ή πολύχρωμο,




ή και χρήσιμο, αν θέλετε να περάσετε πάνω από τον Ειρηνικό προς το Σαν Φρανσίσκο!



Άντε, τι θα γίνει, δεν θα πάτε να δοκιμάσετε τις δυνάμεις σας;


Υ.Γ. Το σάιτ το πρωτοανακάλυψα χάρη σε μια αναφορά του πολύ αξιόλογου The portrait of a geek, ο οποίος βέβαια το ανέφερε ως πατράδειγμα δυνατοτήτων της jQuery, αλλά όλοι φυσικά κόλλησαν με τα τουβλάκια :-Ρ...


Έχει περισσότερα εδώ...

26.11.08

"Μικρός" απολογισμός για το 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Άργησα, κάπως να κάνω post για το Φεστιβάλ, γιατί ήθελα να μελετήσω προσεκτικά τα όσα γράφτηκαν κατά τη διάρκεια και με το κλείσιμο του Φεστιβάλ. Τόσο από τα «επίσημα» ΜΜΕ, όσο και από bloggers, που ήταν εκεί, έζησαν την εμπειρία και κυρίως από bloggers, που έχουν και «προϋπηρεσία» στο Φεστιβάλ. Ξεκίνησα να γράφω ένα κείμενο, αυστηρό, αντικειμενικό και δίκαιο, τόσο για το Φεστιβάλ, όσο και για το κοινό του. Αλλά δεν είμαι δημοσιογράφος, δεν είμαι παράγοντας, δεν είμαι συντελεστής. Δεν είμαι κάποιος, που συνδέομαι οικονομικά ή κοινωνικά ή επαγγελματικά με το Φεστιβάλ. Είμαι μια απλή θεατής από το 1998 και πηγαίνω για τους δικούς μου λόγους. Και για αυτούς θα γράψω.

TIFF



Ακολουθεί, μεγάλο, υποκειμενικό, παιδικής αφέλειας και γεμάτο spoiler κείμενο… Παρακαλώ οι γκρινιάρηδες και οι επαγγελματίες του χώρου, όπως αποχωρήσουν…

Έχει περισσότερα εδώ...

24.11.08

Έχεις γράμμα!









Έχει περισσότερα εδώ...

23.11.08

Είναι αυτός πολιτισμός?

Edit: Επειδή η mafalda είχε δίκιο ότι η αρχική μου ανάρτηση ήταν λειψή, αποφάσισα να περιλάβω κομμάτια από τα σχόλιά μου για να γίνει πιο σαφής.

Αν και όλοι παθαίνουν παράκρουση με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι το σημαντικότερο πολιτισμικό δρώμενο της πόλης και κάθε χρόνο έχει πληθώρα φανατικών οπαδών και υποστηρικτών, ανάμεσά τους και πολλοί από τους συγγραφείς και αναγνώστες του Biographix, το φετινό Φεστιβάλ μου άφησε μια πικρή αίσθηση.



Θα αναφέρω στη συνέχεια τους λόγους που συμφωνώ με το αυτοκόλλητο.

Πρίν από περίπου 10 μέρες είδαμε στο Ολύμπιον, στο χώρο δηλαδή του φεστιβάλ το "Βίκυ-Χριστίνα-Βαρκελώνη", την τελευαία ταινία του Woody Allen, ενός από τους πλέον καταξιωμένους καλλιτέχνες, στην τιμή των 6€. Γιατί το φεστιβάλ, που είναι και επιδοτούμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού έχει ακριβότερο εισητήριο? Δεν είναι δυνατόν μια ταινία που παρήχθει από μια εταιρεία με σκοπό το κέρδος να έχει φθηνότερο εισητήριο από ένα φεστιβαλ με πολιτισμικό χαρακτήρα! Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι το κράτος, μέσω του υπουργείου πολιτισμού και άλλων φορέων,επιδοτεί το φεστιβάλ με τους φόρους μας και ότι υπάρχουν πολλοί χορηγοί.

Σκοπός του φεστιβάλ (θα έπρεπε να) είναι να σου γνωρίσει ταινίες που δεν έχεις τη δυνατότητα να δείς στους εμπορικούς κινηματογράφους και καλλιτέχνες που δεν είναι γνωστοί στο ευρύ κοινό, ενώ παράλληλα να εμβαθύνει στο έργο γνωστών και καταξιωμένων καλλιτεχνών. Το ακριβότερο εισιτήριο (πέρσι ήταν 5€, δηλαδή αύξηση τιμής 40%) αποθαρρύνει τον μέσο θεατή να πειραματιστεί με νέους καλλιτέχνες και νεοτροπίες. Πιο δύσκολα δίνει κάποιος 7€ για να δεί έναν άγνωστο σκηνοθέτη από τις Φιλιππίνες, παρά για τον Όλιβερ Στόουν. Άρα ακυρώνει και το σκοπό του.

Αν και υπάρχουν οι κάρτες του φεστιβάλ, που πραγματικά προσφέρουν μεγάλη έκπτωση σε όσους έχουν το χρόνο και τη διάθεση να παρακολουθήσουν πολλές ταινίες, δεν συμφέρουν για τον μέσο θεατή που μπορεί/θέλει να παρακολουθήσει 3-4 ταινίες. Για να βγάλουν τα λεφτά τους πρέπει να δείς το λιγότερο 9 ταινίες (για την κάρτα των 60€) δηλαδή μια ταινία κάθε μέρα.
Η κάρτα ουσιαστικά σε ωθεί σε μια "υπερκατανάλωση" ταινιών. Πιστεύω ότι είναι καλύτερο να δεις 4-5 ταινίες καλές ή κακές, αλλά να σε αγγίξουν, να τους δώσεις και κάποιες μέρες χρόνο να κατασταλάξουν μέσα σου, παρά να είσαι με το πρόγραμμα στο χέρι όλη μέρα και να τρέχεις από αίθουσα σε αίθουσα. Πολιτισμός θα ήταν να υπάρχουν κάρτες για 2 ταινίες ή 2 άτομα με 10€.

Επίσης είναι ακριβό και για την ποιότητα της προβολής: οι περισσότερες αίθουσες είναι χάλια! Αν εξαιρέσεις το Ολύμπιον και τις αίθουσες στην αποθήκη 1, οι υπόλοιπες είναι μικρές για το κοινό, αλλά και ως οθόνη. Στο Τελλόγλειο, μουσείο τέχνης, τις δείχνουν με προτζέκτορα σε μουσαμά προβολής! Πέρσυ δείξαν ταινία από DVD γιατί είχαν τεχνικά προβλήματα! Αξίζουν 7€ αυτά τα χάλια? Δεν πρέπει να έχει το φεστιβάλ τις υποδομές που του αξίζουν πριν αξιώσει τέτοιο εισιτήριο?

Δεν είμαι αρνητικός απέναντι στο Φεστιβάλ ώς θεσμό, ούτε απέναντι στους θεατές του, ανάμεσά τους είμαι κι εγώ άλλωστε. Αλλά δεν παύω να έχω απαιτήσεις και να θέλω να βελτιώνεται αντί να χειροτερεύει.

Edit: Τα αποτελέσματα από τη δημοσκόπιση του in.gr δεν είναι θετικά για το φεστιβάλ.




Έχει περισσότερα εδώ...

21.11.08

Μεγάλη η χάρη της...

Της Αγίας Παρασκευής σήμερα. Χρόνια μας πολλά, να είμαστε καλά. Άντε και την άλλη εβδομάδα με το καλό...

Έχει περισσότερα εδώ...

20.11.08

Magnificent Revolutionary Bicycle Cinema sto 49o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Χτες βγαίνοντας από μία βαρετή ταινία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πέσαμε πάνω στα μέλη του Bike Respect, που έκαναν ποδήλατο χωρίς να κουνιούνται απ'τη θέση τους, παρακολουθώντας ταυτόχρονα την προβολή μιας ταινίας!
 
(πηγή: http://cyclecinema.wordpress.com)




 
(πηγή: http://cyclecinema.wordpress.com/posts)



 
(πηγή: http://www.bikerespect.gr)

Έχει περισσότερα εδώ...

19.11.08

Είδη manga: Τα "αγορίστικα" (shoonen)


Στα shoonen (σόονεν) ανήκουν τα manga που απευθύνονται σε μικρά αγόρια ως και νεαρούς άντρες.
Τα πρώτα έχουν πολύ απλοϊκό σχέδιο, έντονα αφαιρετικό, με σκληρές γραμμές και υπερβολές στα χαρακτηριστικά. Αντίθετα από τα shoojo, οι υπερβολές αυτές δεν είναι τόσο στα μάτια, αλλά στα μαλλιά, στα φρύδια, στα μπράτσα. Είναι κυρίως δράσης, με πολλά don!, wap!, krash!, έντονο κωμικό στοιχείο και μιλούν κυρίως για τη φιλία και τη δύναμη που δίνει στην υπερπήδηση των εμποδίων της ζωής.
Κάποιοι τίτλοι: Dragonball, Naruto, Pokemon, One Piece.








Αυτά που απευθύνονται σε μεγαλύτερες ηλικίες επικεντρώνονται σε έναν μοναχικό ήρωα συνήθως, που αποτελεί το πρότυπο του σκληρού αλλά κατά βάθος ευαίσθητου άντρα. Έχουν τραγικές φιγούρες, προδοσίες, εκδίκηση, αίμα, σκοτωμούς, βασανισμούς και απώλειες όπως και τα shoojo, μόνο που εδώ υπάρχει πολλή περισσότερη βία και αγριότητα, πολύ συχνά αδικαιολόγητη.
Άλλες διαφορές είναι στο σεξ (ενώ στα shoojo υποννοείται, στα shoonen είναι ξεκάθαρο) και στις γυναικείες φιγούρες (στα shoojo έχουν μορφή συλφίδας, ενώ στα shoonen τα στήθη τους ξεχειλίζουν).
Προσωπικά, ως τώρα έχω να προτείνω τα: Full Metal Alchemist, Samurai Deeper Kyo και Bleach, ενώ, μόνο για ενήλικες, τα Hellsing και Berserk (που είναι και το πιο αγαπημένο μου manga).







Στο επόμενο post: test manga χαρακτήρων! Dewa mata!

Έχει περισσότερα εδώ...