My Little Pony

Ίσως μια από τις πιο τέλειες ιδέες που έχω δει τελευταία. Υπεύθυνος γι' αυτό, ο WinterAcademy που μέσω του Winter Culture, μου γνώρισε την Mari Kasurinen και τα μικρά της Ponny. Για περάστε μετά το άλμα για περισσότερα...

(My Little Sally from The Nightmare Before Christmas, originaly uploaded by Mari Kasurinen)
Λοιπόν η, Φινλανδή σπουδάστρια τέχνης, με το λιγάκι εκκεντρικό look, που της αρέσουν οι Abba, οι γάτες και λατρεύει το να βλέπει ταινίες, δημιούργησε ένα μοναδικό στυλ τέχνης: Τη μεταποίηση των γνωστών "My Little Pony" της Hasbro σε χαρακτήρες από ταινίες και κινούμενα σχέδια!

(My Little Pan from Pan's Labyrinth, originaly uploaded by Mari Kasurinen)
Φανταστικές δουλειές, προσεγμένες μέχρι την τελευταία τους λεπτομέρεια, πωλούνται από την ίδια τη Mari μέσω του site της και δέχεται και παραγγελίες! Δεν έχω παραπάνω πράγματα να πω, δείτε το site της, το set με όλες της τις δημιουργίες στο Flickr και τη σελίδα της στο DeviantArt. Εγώ, θα ήθελα τις περισσότερες από αυτές για την πάρτη μου!

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

“Phoenix”

Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι, οι Θεσσαλονικείς τουλάχιστον, θυμάστε τη μεγάλη φωτιά στην Κασσάνδρα το 2006.

Χιλιάδες στρέμματα δάσους καταστράφηκαν, ένα πανέμορφο τοπίο
χάθηκε, ζωές κινδύνεψαν και δεν θυμάμαι αν είχαμε και θύματα, όπως συνέβη πέρσι στην Πελοπόννησο. Μέσα σ’ αυτήν την καταστροφή λοιπόν κάηκε και το σπίτι μιας καλλιτέχνιδας της Αναστασίας Μωραΐτου.

Η ίδια μου είπε ότι εκείνες τις μέρες μόλις είχε ολοκληρωθεί μια έκθεση της σε ένα ξενοδοχείο της περιοχής, η οποία είχε πάει πολύ καλά. Μάλιστα είχε πουλήσει και έναν μεγάλο αριθμό έργων και ήδη είχε λάβει κάποια προκαταβολή. Όλο αυτό το όμορφο σκηνικό έρχεται να καταστρέψει η φωτιά. Το σπίτι κάηκε ολοσχερώς και φυσικά κανένα από τα έργα της δεν σώθηκε.

Ωστόσο η ίδια δεν το έβαλε κάτω. Συνέλεξε ότι είχε απομείνει από το καμένο σπίτι και μέσα στις στάχτες βρήκε την ομορφιά σε ένα λιωμένο μέταλλο που έλαμπε στον ήλιο. Μπόρεσε και μάζεψε όλους αυτούς τους μικρούς θησαυρούς όπως τους χαρακτηρίζει και μετά από σκληρή δουλειά έφτασε να εγκαινιάσει χθες την έκθεση της με τον τίτλο «Φοίνιξ» (το πουλί που όταν γεράσει αναφλέγεται και ξαναγεννιέται μέσα από τις στάχτες του).

Τα υλικά που χρησιμοποίησε ήταν κουφώματα από πόρτες και παράθυρα που κάηκαν, οι πίνακές της, τα κοσμήματα της, όλα τα αντικείμενα που είχε μέσα στο σπίτι της. Η κ. Μωραΐτου τα επεξεργάστηκε με προσοχή και από τα αποκαΐδια έφτασε να δημιουργήσει καράβια, αγάλματα, ακόμα και μια πανοπλία! Όλοι όσοι είδαν την έκθεση έκαναν λόγο για ένα μήνυμα αισιοδοξίας που πραγματικά δείχνει τη θέληση για ζωή.

Όσοι μπήκατε σε περιέργεια και θέλετε να επισκεφτείτε την έκθεση θα βρίσκεται μέχρι τις 21/9 στην Αποθ. Γ΄ στο Λιμάνι.

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

SOULS & MACHINES

Φέτος το καλοκαίρι βρέθηκα στη Μαδρίτη, για την πρώτη επίσκεψη στην πρωτεύουσα και την τρίτη στην καταπληκτική αυτή χώρα. Ενθουσιάστηκα! Από την αρχιτεκτονική, τους Μαδριλένους, τη ζωή, αλλά και τη γενναία δόση Τέχνης που πήρα.

Ξεκινώντας από τα γνωστά, στη Μαδρίτη βρίσκονται δυο παγκόσμιας φήμης Μουσεία το Museo de PRADO και το Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (MNCARS).

Το δικό μου αστεράκι απονέμεται στο MNCARS. Εκεί λοιπόν πέρα από την διάσημη Guernica του Πικάσο, ανακάλυψα τον Ισπανό Chillida, αλλά πραγματικά ενθουσιάστηκα με την έκθεση που φιλοξενείται στην νέα πτέρυγα του Μουσείου με θέμα Souls & Machines. Η επιμέλεια της έκθεσης εξαιρετική, τα έργα πρωτοποριακά. Επικρατεί χαμηλός φωτισμός και lo-fi ήχος, ενώ ένας διάδρομος, που διαμορφώνεται από ημικυκλικά διαχωριστικά, μας οδηγεί στις αίθουσες - ξέφωτα με τις εγκαταστάσεις των δημιουργών. Στο πάτωμα, εδώ κι εκεί, τεράστιες μαξιλάρες (περίπου 2 Χ1,5μ) σε προκαλούν να "χαθείς" στην παρατήρηση των έργων.

Ξεκινώ με τον Daniel Rozin, που καταπιάνεται με δια-δραστικές κατασκευές που ανταποκρίνονται στην παρουσία του θεατή. Έτσι συμμετέχω κι εγώ ενεργά και δημιουργικά στην λειτουργία των έργων. Μ’ αρέσει αυτό. Τα έργα: Weave mirror, Trash mirror, circles mirror, δηλαδή σκουπίδια μαζεμένα από τους δρόμους της Νέας Υόρκης, αλλά και εκτυπώσεις και μεταλλικές κατασκευές σχηματίζουν «καθρέφτες» που με τη βοήθεια της τεχνολογίας (video σε πραγματικό χρόνο και κατάλληλο software) μετατρέπουν την κίνηση του θεατή, την κίνηση μου, σε είδωλο στον καθρέφτη. Το όλο συνοδεύεται από ελαφρύ θρόισμα σε κάθε μεταβολή της κίνησης.

Η Sachiko Kodama, φτιάχνει δυναμικά γλυπτά από υγρό σίδηρο (ferrofluids). Η τεχνική που χρησιμοποιεί δεν έχει προηγούμενο στις πρακτικές της σύγχρονης τέχνης, τα «γλυπτά» της είναι μαγικά! Η είσοδος στο χώρο της εγκατάστασης με προειδοποιεί για την ύπαρξη μαγνητικού πεδίου. Αυτό σε συνδυασμό με ειδικό software για τον έλεγχο της δύναμης του πεδίου, δημιουργεί την αντίδραση του υγρού σιδήρου, σε ελεγχόμενες συνθήκες, και την δημιουργία οργανικών μεταλλασσόμενων μορφών και επιφανειών. Τα έργα: Protrude flow, Breathing Chaos, Morpho Towers.

Τελευταίο και καλλίτερο άφησα τον Paul Friedlander που τα έργα του πραγματικά τα ερωτεύτηκα. Κυρίες και κύριοι το «Αίνιγμα των φωτεινών περιδινήσεων, της κυματικής λειτουργία του φωτός, της αφηρημένης κοσμολογίας»! Ο Friedlander έχει ξοδέψει πάνω από δυο δεκαετίες έρευνας στη προσπάθεια του να μετατρέψει το φως σε ένα εύπλαστο κι ευέλικτο υλικό ικανό να παίρνει διαφορετική φόρμα και όγκο. Ιδού λοιπόν τα κινητικά φωτογλυπτά του μαθηματικού που στράφηκε στις τέχνες.

Αν τύχει να βρεθείτε στη Μαδρίτη το Σεπτέμβριο, μη χάσετε την έκθεση, αλλά αν πετύχετε αυτούς τους «τύπους» κάπου αλλού στον κόσμο, ΕΧΕΤΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ!

Υ.Γ. Οι φωτογραφίες από τα Μουσεία είναι της υποφαινόμενης, ενώ των έργων είναι από την έκδοση του Μουσείου για την έκθεση Souls & Machines, με υπότιτλο Digital art and new media.

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Αυτός που έμαθε σε μια καρέκλα να περπατάει

Το όνομά του Arthur Ganson και τα δημιουργήματά του ένα πάντρεμα τέχνης, ψυχής και μηχανής.

Κατασκευάσματα από έναν άλλο κόσμο, όπου φύλλα αγκινάρας και κόκαλα κοτόπουλου περπατάνε, καρέκλες μινιατούρες χοροπηδάνε, αυτοκαταστρέφονται και σχισμένα χαρτιά πετάνε σαν πουλιά.
Παιχνιδιάρικα, ονειρικά, ποιητικά, τρομακτικά… ίσως, αλλά κυρίως πανέμορφα.

Machine with Cat Whiskers

Μια μικρή παρουσίαση των μηχανισμών του θα βρείτε ΕΔΩ, κάποιοι άλλοι βρίσκονται ΕΔΩ και αν θέλετε να ακούστε τον ίδιο να μιλάει για την δουλειά του δείτε ΕΔΩ.

Το "Wishing bone" πρωταγωνιστεί σε ταινία, που πληροφορίες μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

Υ.Γ. Καλώς σας βρήκα :)

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...