Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα comics. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα comics. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

22.4.09

Φτιάχνοντας Δράκους και Τέτοια

Δεν το είχα προγραμματίσει. Μετά από την ανταλλαγή μερικών email όμως, σκέφτηκα: αφού θα επισκεφτώ που θα επισκεφτώ το Comicdom Con 2009, να μην παρακολουθήσω κι ένα εργαστήριο (workshop, αγγλιστί) να δω πώς είναι, να μάθω και κάτι; Έτσι λοιπόν, λίγο προτού συμπληρωθούν όλες οι θέσεις στα workshop, πρόλαβα και δήλωσα συμμετοχή στο «Ώστε σου αρέσει να φτιάχνεις δράκους και τέτοια;» που θα παρουσίαζε ο Γιάννης Ρουμπούλιας (εφεξής Γ.Ρ.).

Κυριακή 12/04/2009 λοιπόν, ταραταζούουουουμμμμ!! Όταν πλησίασε το μεσημέρι, ανέβηκα στον 4ο όροφο, που τώρα είχε κόσμο (διότι πολύ νωρίτερα που είχα ανέβει μέχρι το κεφαλόσκαλο, το μόνο ίχνος από Comicdom Con ήταν κάποια σκίτσα στις προθήκες -άραγε έτσι λέγονται;- ενώ περίμενα μια τεράστια ταμπέλα, καμιά σαρανταριά μπαλόνια, ή έστω την αφίσα). Μπήκαμε μέσα στην αίθουσα για το εργαστήριο, παραλάβαμε στυλό και σημειωματάριο (εξώφυλλο Comicdom Con παρακαλώ!) όσοι (τυχεροί) δεν είχαμε προνοήσει, και ο Γ.Ρ. πήρε το λόγο.



Προσπαθώντας λοιπόν να συνοψίσω όσα θυμάμαι ύστερα από τόσο καιρό:

  • Αναφερόμενος στις ιστορίες (του;), είπε πως προτιμά την κατηγορία sword and sorcery.

  • Παρέθεσε μια λίστα ταινιών που τον επηρέασαν στην ενασχόλησή του με τους Δράκους και τα Τέτοια (επειδή είναι ορισμένες στιγμές που δεν με έλκουν οι λίστες, η μόνη ταινία που θυμάμαι αυτή τη στιγμή είναι ο Κόναν ο Βάρβαρος).

  • Για τη δημιουργία Κόσμων και ηρώων, ανέφερε πως πολλά στοιχεία μπορούν να ληφθούν από τις ήδη υπάρχουσες μυθολογίες, όπως και από άλλα κόμικ (προσοχή όμως, άλλο αντιγράφω άσχημα, και άλλο δανείζομαι, ενσωματώνω ομαλά και εξελίσσω).

  • Δεν πιστεύει πως χρειάζεται να έχει έναν ολοκληρωμένο Κόσμο στον οποίο θα λαμβάνει χώρα η δράση, αλλά ο Κόσμος θα μπορεί να αναπτύσσεται κατά τη δημιουργία της ιστορίας.

  • Αντίθετα, προτιμά να έχει έναν όσο αρτιότερα δομημένο χαρακτήρα, αφού ο αναγνώστης μιας ιστορίας ταυτίζεται με τον ήρωα και όχι με τον Κόσμο.

  • Ακριβώς επειδή πιστεύει στην εκ των προτέρων δόμηση των χαρακτήρων, θεωρεί πως οι χαρακτήρες πρέπει να εισέρχονται στην ιστορία διαθέτοντας μια ήδη σταθερή προσωπικότητα (κίνητρα, ιδεολογία, κ.ά.) με βάση την οποία θα δρουν και θα αντιδρούν, και όχι να πλάθονται εκείνη τη στιγμή από τα γεγονότα που συμβαίνουν στον Κόσμο.

Σημείωση1:
Στο συγκεκριμένο workshop, ο Γ.Ρ. χρησιμοποίησε ως παράδειγμα το νέο ήρωα που έχει σχεδιάσει, ο οποίος είναι ένας βάρβαρος μεν, μάγειρας δε. Ως βάρβαρος έχει τα μπράτσα που λιώνουν πέτρες (εντάξει, μάλλον υπερβάλω), και ως μάγειρας έχει λίγο στομαχάκι. Επίσης, έχει μαλλί καρφάκι και συνεχόμενο φαβοριτομουστάκι (ειδικά αυτό δεν είναι μπλιαχ;;)! Αν δεν τον συναντήσουμε σε κάποιο εστιατόριο, κατά πάσα πιθανότητα θα τον συναντήσουμε στο επόμενο κόμικ που θα κυκλοφορήσει ο Γ.Ρ.


Συνεχίζουμε:
  • Ένας ήρωας έχει κάθε δικαίωμα σε μια ιστορία να αλλάζει ρούχα (εντάξει, εξαρτάται από τον ήρωα και την ιστορία), αλλιώς όλοι οι ήρωες θα πρέπει να ζωγραφίζονται με βρωμερά μυγάκια τριγύρω τους.

  • Για την εμφάνιση ενός χαρακτήρα, είναι θετικό να έχει προηγηθεί έρευνα σχετικά με τα ενδυματολογικά στοιχεία που θα τον χαρακτηρίζουν.

  • Παρά το θετικό της ενδυματολογικής ορθότητας ενός χαρακτήρα, συχνά είναι θεμιτή η παραβίαση των κανόνων, λ.χ. με αναχρονιστικά στοιχεία (π.χ. ο βάρβαρος μάγειρας φοράει και γυαλιά· τώρα αν αυτό είναι επιτυχημένη παραβίαση κανόνων, θα σας το πω όταν/αν διαβάσω την ιστορία).

  • Όταν γράφονται τα λόγια σε μια ιστορία, καλό είναι κάποιος να τα διαβάζει και «φωναχτά» για να τα ελέγξει ακούγοντάς τα, αφού όταν κάποιος θα διαβάζει στο κόμικ τα λόγια, θα είναι σα να τα ακούει μέσα του.

  • Επίσης, τα λόγια που έχουν αποδοθεί στους χαρακτήρες είναι ταιριαστά; Μπορούν πράγματι να σταθούν σε έναν τέτοιο χαρακτήρα (π.χ. θα έλεγε αυτά τα λόγια ο προς έλεγχο χαρακτήρας αν ήταν χαρακτήρας σε RPG;), ή θα έμοιαζαν εντελώς άσχετα και ξεκομμένα;

  • Η λεκτική εξήγηση ορισμένων πραγμάτων μπορεί (ή επιβάλλεται) να παραλείπεται, και να αντικαθίσταται από οπτική εξήγηση/παρουσίαση, δίνοντας περισσότερο χώρο/χρόνο στην εικόνα τού κόμικ (π.χ. ο βαρβαρομάγειρας χρησιμοποιεί ως όπλο ένα τεράστιο σφυρί που μεταφέρει στην πλάτη του, σε έναν ειδικό μηχανισμό που έχει φτιάξει. Ο μηχανισμός αυτός δεν εξηγείται λεκτικά στο κόμικ, αλλά ο αναγνώστης καταλαβαίνει τη χρησιμότητά του και τον τρόπο λειτουργίας του από τα καρέ στα οποία εμφανίζεται. Ο Γ.Ρ. ανέφερε πως τον μηχανισμό αυτόν όχι μόνο τον σχεδίασε, αλλά τον έφτιαξε κιόλας για να τον δοκιμάσει).

Αυτάαααα... Δεν ξέρω πώς φαίνονται γραπτώς τα παραπάνω, αλλά η παρακολούθηση ενός workshop τόσο ζωντανού όπως αποδείχτηκε το συγκεκριμένο, ήταν πραγματικά μια πολύ ωραία εμπειρία. Ελπίζω να το θυμάμαι μέχρι του χρόνου και να μην το αφήσω τελευταία στιγμή!

Σημείωση2: Προφανώς τα παραπάνω αποτελούν μια (σίγουρα) υποκειμενική, (πιθανότατα) ελλειπή, και (αναπόφευκτα) παραμορφωμένη παρουσίαση του workshop, αλλά είναι όσα μπορώ να θυμηθώ (και με τη μικρή βοήθεια των σημειώσεων-ορνιθοσκαλισμάτων-κρυπτογραφημάτων που είχα κρατήσει). Για την πλήρη παρουσίαση, μπορείτε να ανατρέξετε στο βίντεο στο οποίο καταγράφηκε το workshop (δεν ξέρω αν διατίθεται, απλά το αναφέρω για όσους ίσως ενδιαφέρονται).


Από δω κι από κει...


Έχει περισσότερα εδώ...

8.3.09

Enki Bilal


Romeo et Juliette (σκηνικά και κοστούμια για το μπαλέτο Prokoviev)




Η αίτηση του 4ου Ελληνικού Συνεδρίου Bookcrossing που θα γίνει στην Λάρισα, ζητώντας μου να γράψω τον αγαπημένο μου ήρωα κόμιξ με έφερε σε μια μικρή αμηχανία .
Συγκεκριμένος αγαπημένος ήρωας δεν υπάρχει αλλά μπορώ να σας γράψω για έναν από τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες (που δεν κάνει μόνο κόμιξ)… κι έτσι γεννήθηκε αυτή η ανάρτηση.





Γυναίκα παγίδα



Αυτό που μου κάνει εντύπωση στον Enki Bilal δεν είναι τόσο οι φουτουριστικές ιστορίες του, όσο οι εικόνες του.







Ο ύπνος του τέρατος


Αυτή η υπέροχη ιδιομορφία της τεχνικής του, (ακρυλικά, κηρομπογιές, κάρβουνο κ. α.), τα γαλάζια, πράσινα και γρίζα του και ο λυρισμός των χαρακτήρων του που κάνουν την δουλειά του γεμάτη αισθησιασμό, απελπισία και μοναξιά.





Ο Enki Bilal στο εργαστήριό του




Συνέντευξη δημοσιευμένη στην Γαλέρα

Οι ταινίες του από το IMDB
Η επίσημη ιστοσελίδα του (μόνο στα γαλικά): ΕΔΩ
Μη επίσημη ιστοσελιδα (μόνο στα γαλικά): ΕΔΩ

Δωράκια:
«Ο αιώνας της αγάπης»
Διάφορα σχέδια του στο Youtube


Έχει περισσότερα εδώ...

16.2.09

Manga Test: Άντρες ή γυναίκες;

Και, επιτέλους, το manga test!! *edit (09/03/09) αποτελέσματα στα σχόλια*

Χμμμ....Κάποιοι από εσάς μπορεί να το βρείτε εύκολο, γιατί με ξέρετε και, κατά καιρούς, σας έχω δείξει τα manga μου, απ'όπου προέρχονται και αυτά τα άτομα που είναι παρακάτω. Οι υπόλοιποι ganbattene (καλή τύχη)!!

Η ερώτηση απλή: Ποια από τα άτομα είναι άντρες και ποια γυναίκες;

Παρακαλώ, παραδώστε κινητά και μην μιλάτε με τον διπλανό σας. Ξεκινάμε...ΤΩΡΑ!


























Οι απαντήσεις στα comments και θα κάνω edit με τις σωστές σε ένα μήνα. Η σειρά είναι από το 1-10, όπως τις βλέπετε. Το 7 είναι δύο του ίδιου ατόμου, το έβαλα έτσι για να βοηθηθείτε...

(09/03/09) Έχει γίνει edit με τα αποτελέσματα στα σχόλια!


Έχει περισσότερα εδώ...

19.11.08

Είδη manga: Τα "αγορίστικα" (shoonen)

Hajimemashioo! (Ας ξεκινήσουμε!)
Στα shoonen (σόονεν) ανήκουν τα manga που απευθύνονται σε μικρά αγόρια ως και νεαρούς άντρες.
Τα πρώτα έχουν πολύ απλοϊκό σχέδιο, έντονα αφαιρετικό, με σκληρές γραμμές και υπερβολές στα χαρακτηριστικά. Αντίθετα από τα shoojo, οι υπερβολές αυτές δεν είναι τόσο στα μάτια, αλλά στα μαλλιά, στα φρύδια, στα μπράτσα. Είναι κυρίως δράσης, με πολλά don!, wap!, krash!, έντονο κωμικό στοιχείο και μιλούν κυρίως για τη φιλία και τη δύναμη που δίνει στην υπερπήδηση των εμποδίων της ζωής.
Κάποιοι τίτλοι: Dragonball, Naruto, Pokemon, One Piece.








Αυτά που απευθύνονται σε μεγαλύτερες ηλικίες επικεντρώνονται σε έναν μοναχικό ήρωα συνήθως, που αποτελεί το πρότυπο του σκληρού αλλά κατά βάθος ευαίσθητου άντρα. Έχουν τραγικές φιγούρες, προδοσίες, εκδίκηση, αίμα, σκοτωμούς, βασανισμούς και απώλειες όπως και τα shoojo, μόνο που εδώ υπάρχει πολλή περισσότερη βία και αγριότητα, πολύ συχνά αδικαιολόγητη.
Άλλες διαφορές είναι στο σεξ (ενώ στα shoojo υποννοείται, στα shoonen είναι ξεκάθαρο) και στις γυναικείες φιγούρες (στα shoojo έχουν μορφή συλφίδας, ενώ στα shoonen τα στήθη τους ξεχειλίζουν).
Προσωπικά, ως τώρα έχω να προτείνω τα: Full Metal Alchemist, Samurai Deeper Kyo και Bleach, ενώ, μόνο για ενήλικες, τα Hellsing και Berserk (που είναι και το πιο αγαπημένο μου manga).







Στο επόμενο post: test manga χαρακτήρων! Dewa mata!

Έχει περισσότερα εδώ...

14.9.08

I love Brussels

Και ίσως είμαι από τα λίγα άτομα που ενθουσιάστηκαν με τις Βρυξέλλες! Ωστόσο όλη αυτή η ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα προσθέτει άλλη αίσθηση και άλλο κύρος στην πόλη παρόλο που οι Βέλγοι θεωρούνται «οι χαζοί» της Ευρώπης!

Αν τη δείτε στο χάρτη είναι στην καρδιά της Ευρώπης.
Και πράγματι εκεί χτυπάει η καρδιά της Ευρώπης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Κομισιον και την ευρωπαϊκή γειτονιά. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο λόγω σχήματος και εξαιτίας του ότι είναι φτιαγμένο από γυαλί ονομάζεται «Καπρίτσιο των Θεών» - Caprice des Dieux.


Οι Βρυξέλλες και λόγω θέσης και λόγω έδρας είναι μια κοινωνία πολυπολιτισμική. Έχει όπως θα λέγαμε κάθε καρυδιάς καρύδι. Το γεγονός αυτό ωστόσο δεν προβληματίζει τους κατοίκους, δεν τους κάνει ξενοφοβικούς και κλειστούς. Να φανταστείτε ένας έλληνας που ζει εκεί χρόνια μου έλεγε ότι στο σχολείο που πήγαινε οι Βέλγοι ήταν 6 στους 20! Εξάλλου, είναι η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα η οποία έχει δύο κύριες γλώσσες, τα γαλλικά και τα ολλανδικά. Και αυτό γιατί οι κάτοικοι είτε είναι Φλαμανδοί είτε είναι Βαλλόνοι. Για το λόγο αυτό και όλες οι πινακίδες τους είναι σε δύο γλώσσες! Επιπλεόν, υπάρχει και ένα όμορφο πάρκο στην πόλη η mini Europe, στην οποία ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να δει πολλά βασικά μνημεία της Ευρώπης σε μικρογραφίες.


Επίσης, οι Βρυξέλλες έχουν να δείξουν και άλλα πράγματα σε όποιον είναι διατεθειμένος να τριγυρίσει και να ανακαλύψει την πόλη. Κατ’ αρχήν είναι γνωστό το λεγόμενο Mannequin Pis, το μικρό αγαλματάκι που κατουράει στο κέντρο σχεδόν της πόλης. Να σημειώσω ότι συχνά τον ντύνουν με διάφορες στολές οι οποίες εκτίθενται σε μουσείο στην Grand Place. Η Grand Place είναι η κεντρική πλατεία της πόλης, την οποία περιβάλουν μεγαλοπρεπή κτίρια και κάθε Μάιο λαμβάνει χώρα η μεγάλη ανθοκομική έκθεση, χάρη στην οποία γεμίζει λουλούδια η πλατεία.




Να μην ξεχάσω φυσικά και τα μουσεία της πόλης. Μουσείο μοντέρνας τέχνης, μουσείο επιστήμης, ακόμη και μουσείο κόμικς, καθώς το Βέλγιο είναι η πατρίδα πολλών κόμικς, όπως τα στρουμφάκια και ο Τεν Τεν. Επίσης, το Βέλγιο είναι η πατρίδα της μπύρας και της σοκολάτας. Δεκάδες είδη για να δοκιμάσετε. Μπύρες και σοκολάτες να ικανοποιήσουν και τα πιο απαιτητικά γούστα! Και όλη η πόλη έχει μια γλυκιά μυρωδιά σε κάθε γωνιά της.


Βέβαια δεν είναι μόνο αυτά που προσφέρει η πόλη. Είναι και πολλά άλλα, τα πάρκα, το παλάτι, τα εμπορικά κέντρα και... τα μύδια, καθώς είναι το τοπικό φαγητό! Σας άνοιξα την όρεξη; Δεν έχετε παρά να διαλέξετε τις Βρυξέλλες για το επόμενο σας ταξίδι!

Έχει περισσότερα εδώ...

31.8.08

Είδη manga: Τα "κοριτσίστικα" (shoojo)

Yoku irashiaimashta! (Καλωσορίσατε!)
Σήμερα θα αναφερθώ λιγάκι στα shoojo (σόοτζο) manga!
Από τη μια, εδώ ανήκουν αυτά τα χαρουμενούλικα και γελαστούλικα manga με τις καλοσυνάτες, συχνά αφελείς ηρωΐδες που κυρίως ασχολούνται με τα σχολικά τους, τις φίλες τους και τα αγόρια. Το σχέδιο είναι συνήθως πολύ απλό, τα μάτια υπερβολικά τεράστια, οι μύτες και τα στόματα ανύπαρκτα, λουλούδια και κορδέλες σε κάθε μοτίβο, ατάκες όπως "Θα είμαστε φίλες για πάντα!" και συχνές αστείες καταστάσεις και μπλεξίματα.


Κάποιοι τίτλοι: Candy Candy, Jibun Jishin, Sailormoon.





Από την άλλη, εδώ ανήκουν και ορισμένα με βαθιά φιλοσοφικές αναζητήσεις, μαύρη μελαγχολία, τραγικούς χαρακτήρες, απελπισμένες αγάπες, καταχθόνια σχέδια εκδίκησης, τρομερές προδοσίες, όπου οι ήρωες περνούν από φωτιά και σίδερο (κάποτε κυριολεκτικά), αίματα, σκοτωμοί, βασανισμοί και απώλειες.Προσωπικά, σ'αυτή την κατηγορία θα πρότεινα ανεπιφύλακτα, για όσους αντέχουν, τα: Angel Sanctuary και Godchild της Kaori Yuki.




Κάποιοι από τους τίτλους που επίσης μου άρεσαν πολύ ως τώρα είναι: Pet Shop of Horrors, Vampire Game, The Tarot Cafe, Alichino, Demon Diary, που κυμαίνονται μεταξύ των δύο άκρων.
Γενικός κανόνας για επίδοξους αγοραστές: κοιτάξτε στο πίσω μέρος του manga - έχει προτεινόμενη ηλικία αναγνώστη και το είδος όπου κατατάσσεται ο εκάστοτε τίτλος (fantasy, horror κλπ).
Στο επόμενο post: τα "αγορίστικα" (shoonen). Dewa mata!

Έχει περισσότερα εδώ...

23.8.08

Manga: Comics από την Ιαπωνία

Αυτή τη λέξη χρησιμοποίησε ο Ιάπωνας καλλιτέχνης Katsushika Hokusai (1760-1849) για να περιγράψει τα σκίτσα με τις χαλαρές γραμμές που δημιουργούσε. Αν αυτός υπήρξε ο πρόδρομος του σύγχρονου manga, πατέρας του θεωρείται ο Osamu Tezuka (1928-1989), ο οποίος είναι αυτός που έθεσε τους βασικούς κανόνες όπου στηρίζονται οι mangaka (σχεδιαστές των manga) σήμερα.

Τα manga είναι τόσο διαφορετικά από τα Δυτικά comics που, πολλές φορές, ξενίζουν. Είναι ασπρόμαυρα, μεγέθους pocket, (τα αυθεντικά) διαβάζονται από δεξιά προς τα αριστερά και από πάνω προς κάτω, αρχίζοντας από το "τέλος" του βιβλίου, όπως είναι η Ιαπωνική γραφή. Οι ήρωές τους πολλές φορές έχουν ανδρόγυνη μορφή, με πελώρια μάτια, στυλιζαρισμένα ρούχα και περίεργα χτενίσματα.

Όσοι όμως αγαπήσουν και αφοσιωθούν στο manga ανταμείβονται με καταπληκτικές ιστορίες, συγκλονιστικούς χαρακτήρες, πολλή δράση και απίστευτο γέλιο

ενώ η θεματολογία τους κυμαίνεται από αρχαίους μύθους μέχρι φουτουριστικά σενάρια και από το αθώα παιδικό ως το τρομαχτικά σκοτεινό.

Περισσότερα σε επόμενα posts! Dewa mata! (Τα λέμε!)

Έχει περισσότερα εδώ...