Δυναμικοί πύργοι - Τα ακίνητα που αρνούνται το όνομά τους

Όλα ξεκίνησαν όταν μου έστειλαν το power point. Είχε τίτλο "Τα 15 πιο παράξενα κτίρια του κόσμου" και μέσα είχε φωτογραφίες από μια βιβλιοθήκη του Κάνσας σε μορφή ραφιού με ράχες βιβλίων, ένα μέγαρο με το κεφάλι κάτω στη Φλόριντα, ένα εντελώς "κουνημένο" στην Πολωνία, λίγο από Νταλί, τους αγαπημένους μου κύβους του Ρότερνταμ και διάφορα άλλα που ούτε τα είχα ξανακούσει. Ευτυχώς το αρχείο είχε τα ονόματα των κτιρίων και τις τοποθεσίες, έτσι με κεντρισμένη την περιέργεια και λίγο ψάξιμο έφτασα στο "Unusual Architecture" που είναι γεμάτο φωτογραφίες ευφάνταστων, πανέμορφων, παραμυθένιων κτισμάτων! Εκεί βρήκα το διαμαντάκι που ακολουθεί...


Δεν σας θυμίζει Jenga; Ο Δυναμικός Πύργος του Dubai, το πρώτο κινούμενο κτίριο στον κόσμο, αποτελείται από 80 ορόφους που ο καθένας τους έχει τη δυνατότητα να περιστρέφεται ανεξάρτητα από τους άλλους γύρω από τον κεντρικό άξονα. Το σχήμα του κτιρίου λοιπόν θα εξαρτάται κάθε στιγμή από την κατεύθυνση περιστροφής κάθε ορόφου, την ταχύτητα και τη σχέση του με την περιστροφή των άλλων ορόφων! Οι ίδιοι οι κάτοικοι, αν έχουν την κυριότητα ολόκληρου του ορόφου, θα μπορούν να ελέγχουν την ταχύτητα και τη φορά της περιστροφής ανάλογα με το κέφι τους. Ο αρχιτέκτονας που το εμπνεύστηκε, ο Dr. David Fisher, ορίζει την κατεύθυνση που δίνει το έργο του στην αρχιτεκτονική ως "Designed by Life, Shaped by Time". Σύμφωνα με τον Δρα Fisher, αυτά τα κτίρια θα είναι σχεδιασμένα από όλους μας και θα διαμορφώνονται ανάλογα με τις ανάγκες μας σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, την αντίληψή μας για την έννοια του design και πάνω απ' όλα τη διάθεσή μας - θα μας δίνεται για πρώτη φορά η ελευθερία παρέμβασης στην όψη του σπιτιού και της πόλης μας.
Αν δεν σας φτάνουν αυτοί οι λόγοι να ενθουσιαστείτε, σας έχω κι άλλους. Ο Δυναμικός Πύργος είναι και ο πρώτος ουρανοξύστης που είναι σχεδιασμένος να τροφοδοτείται σε ενέργεια αποκλειστικά από τον ήλιο και τον αέρα. Ίσως μάλιστα και να του περισσεύει και λίγη για τους διπλανούς. Ανεμογεννήτριες είναι τοποθετημένες μεταξύ των περιστρεφόμενων ορόφων και οι οροφές του κτιρίου, που με την περιστροφή υπολογίζεται ότι το 20% της επιφάνειας καθεμιάς τους θα είναι εκτεθειμένη στο φως, είναι επιχρισμένες με υλικά που συγκεντρώνουν την ηλιακή ενέργεια. Το εσωτερικό είναι φτιαγμένο από ανακυκλώσιμα υλικά. Τέλος, ο πύργος θα συναρμολογηθεί από προκατασκευασμένα κομμάτια, μειώνοντας έτσι την απαιτούμενη ενέργεια, τον χρόνο κατασκευής και το κόστος. Και πράσινος λοιπόν ο πύργος.
Το κτίριο στο Ντουμπάι υπολογίζεται να τελειώσει το 2010. Ένα άλλο αντίστοιχο σχεδιάζεται να φτιαχτεί στη Μόσχα.

Περισσότερες πληροφορίες - καθώς και μια φόρμα εκδήλωσης ενδιαφέροντος για αγορά διαμερίσματος στον πύργο του Ντουμπάι - μπορείτε να βρείτε στο σάιτ του αρχιτέκτονα Dynamic Architecture, το οποίο, για να γκρινιάξω και λίγο, με απογοήτευσε πάρα πολύ με την παλιομοδίτικη όψη του και την ξεπερασμένη τεχνική του. Μα είναι δυνατόν να πακετάρει κανείς τόσο ξενέρωτα ένα τόσο ευρηματικό προϊόν; Όμως για μια φορά ακόμα νίκησε το περιεχόμενο! Πόσο λέτε να πάει το κινούμενο τετραγωνικό στο Ντουμπάι;

Τέλος, για όσους από σας άνοιξε την όρεξη η εισαγωγή, να και η λίστα των κτιρίων που έγιναν η αιτία γι αυτό το ποστ: (Για φωτογραφίες ανοίξτε τους συνδέσμους)

• The Crooked House (Sopot, Poland)


• Forest Spiral - Hundertwasser Building (Darmstadt, Germany)


• The Torre Galatea Figueres (Spain)


• Ferdinand Cheval Palace a.k.a Ideal Palace (France)


• The Basket Building (Ohio, United States)


• Kansas City Public Library (Missouri, United States)


• Wonderworks (Orlando, Florida, United States)


• Habitat 67 (Montreal, Canada)


• Cubic Houses (Rotterdam, Netherlands)


• Hang Nga Guesthouse a.k.a Crazy House (Vietnam)


• The Ufo House (Sanjhih, Taiwan)


• Nakagin Capsule Tower (Tokyo, Japan)


• Erwin Wurm: House Attack (Viena, Austria)


• Wooden Gagster House (Archangelsk, Russia)


• Ripley's Building (Ontario, Canada)

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Couchsurfing – Ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο

Ας πούμε πως για κάποιο λόγο θα ταξιδέψετε εκτός Ελλάδας. Κλείσατε τα εισιτήρια σας, το ξενοδοχείο σας, κάνατε μια μικρή αναζήτηση στο internet και εντοπίσατε όλα τα must-see σημεία και events. Φτιάξατε μια μικρή (ελπίζω) βαλιτσούλα και φύγατε! Καλό σας ταξίδι και να περάσετε καλά. Όταν γυρίσετε να μου φέρετε πολλές φωτογραφίες να τις δω και να ζηλεύω.

Here's a quick graphical representation of where current Surfers are registered!
The network is growing quickly, adding about 1699 new members daily!

Κάποια στιγμή, για κακή σας τύχη, γυρίσατε πίσω. Πως περάσατε; Τέλεια. Πήγατε, όπου έλεγε ο τουριστικός οδηγός, που αγοράσατε στο αεροδρόμιο ή για τους πιο προνοητικούς σε βιβλιοπωλείο της πόλης σας. Πήρατε το sightseeing tour της πόλης, που επισκεφτήκατε; Φάγατε όπου πρότεινε ο οδηγός ή όπου σας πρότεινε ο ευγενικός receptionist και δοκιμάσατε όλα τα παραδοσιακά φαγητά; Πήγατε για καφεδάκι στα πιο τουριστικά μέρη και για ποτάκι εκεί που είδατε πολύ κόσμο; Μπράβο σας. Τέλεια. Το κάνω χρόνια τώρα και ξέρω πως είναι τέλεια. Νιώσατε λιγάκι τουρίστες; Ότι επισκεφτήκατε μια πόλη και είδατε, φάγατε, ήπιατε, περπατήσατε ότι μόνο οι τουρίστες ή όσοι δεν ξέρουν την πόλη, περπατάνε; Ναι έτσι είναι.

Αν είστε τυχεροί και μείνετε αρκετές μέρες, μπορεί και να ανακαλύψετε την πόλη, όπως της αξίζει. Αν έχετε κάποιο φίλο εκεί, θα σας βοηθήσει να την ανακαλύψετε καλύτερα. Πως θα σας φαινόταν αν είχατε έναν φίλο ή φίλη σε κάθε πόλη, που σκοπεύετε να πάτε; Έναν άνθρωπο, που μένει εκεί, που αναπνέει εκεί και ζει εκεί. Να σας υποδεχθεί σε ένα ξένο μέρος και να σας βοηθήσει σε ότι χρειαστείτε; Και όχι μόνο έναν αλλά ίσως και πολλούς. Και το απίστευτο; Να σας φιλοξενήσει στο σπίτι του. Στον καναπέ του.


«Πως ξεκίνησε το couchsurfing;», ρωτάω την Klo-klo, σε μια πρόσφατη συνάντηση μας. «Ως ιδέα δεν είναι καινούρια. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, πολλοί άνθρωποι δέχονταν να φιλοξενήσουν στα σπίτια τους, πρόσφυγες. Υπήρχαν λίστες με τα σπίτια, που πρόσφεραν φιλοξενία και βοήθεια στους τραυματίες πολέμου και στον άμαχο πληθυσμό. Μετά από πολλά χρόνια δημιουργήθηκε το hospitality. Το επισκέφτηκα αλλά δεν με κέρδισε. Το couchsurfing με κέρδισε αμέσως.»


Στο site μπορείτε να βρείτε πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για το πώς λειτουργεί το σύστημα. Μοιάζει να είναι πιο πολύ τρόπος ζωής παρά μια διαδικτυακή κοινότητα.

Η διαδικασία είναι απλή και εύκολη, για να γίνεις μέλος. Κάνεις εγγραφή, φτιάχνεις προσεκτικά και με αρκετές λεπτομέρειες το προφίλ σου και επιλέγεις τι τύπου couchsurfer θα είσαι. Αν το να φιλοξενήσεις έναν ξένο σπίτι σου, φαίνεται υπερβολικό, μπορείς πάντα να προσφέρεις στους επισκέπτες της έδρας σου, πολύτιμες πληροφορίες. Και φυσικά όταν ταξιδέψεις, μπορείς να ζητήσεις αντίστοιχη βοήθεια. Είναι όμως ασφαλές, να φιλοξενήσεις έναν ξένο;


«Είναι λιγάκι απίθανο να ταξιδέψει κάποιος τόσα χιλιόμετρα για να έρθει να σε σκοτώσει ή να σου κάνει κακό. Αν το ήθελε, μπορούσε να το κάνει και σπίτι του. Μην ξεχνάς ότι το να φιλοξενηθεί σε ένα σπίτι, που δεν ξέρει, είναι το ίδιο «επικίνδυνο» και για αυτόν όπως και για εσένα», μου λέει χαμογελώντας η Myrele όταν ρωτάω περί ασφάλειας.

"Φωτό από τα προηγούμενα meeting [...] στο δεύτερο είχαμε και το γάμο 2 Τούρκων που γνωρίστηκαν στο πρώτο meeting στο τουρκικό προξενείο στην Αθήνα."
το συνοδευτικό του panthiras για τις φωτογραφίες.

Και με τι κριτήριο επιλέγεις, που θα φιλοξενηθείς ή ποιον θα φιλοξενήσεις; «Εγώ προσωπικά κοιτάω το reference που έχει κάποιος εκτός της πόλης, που ζει. Διαβάζω τι είπαν οι προηγούμενοι για το συγκεκριμένο άτομο», λέει η Klo-klo. «Εγώ κοιτάω πολύ προσεκτικά όλες τις διαθέσιμες φωτογραφίες. Μπορείς να καταλάβεις πολλά για έναν άνθρωπο, κοιτώντας τα μάτια του και γενικά τις φωτογραφίες του», λέει η Myrele.

Είχατε κάποια αρνητική εμπειρία; Είτε ως φιλοξενούμενοι, είτε ως φιλοξενητές; «Καμία. Και δεν έχω ακούσει κάποια. Έχω φιλοξενήσει 60 άτομα σε έναν χρόνο. Κάποιοι έτυχε να μείνουν 3 μήνες σπίτι μου. Με κάποια άλλα άτομα, περνούσα τόσο καλά, που πήγαμε διακοπές μαζί. Δεν έγινε κάτι κακό και να φανταστείς ότι μόλις φτάσει ο φιλοξενούμενος μου, δίνω τα κλειδιά και φεύγω γιατί έχω σχολή και μαθήματα και υποχρεώσεις», λέει η matina30.


Εγώ, που δεν θέλω πολλά για να «ψηθώ», για να δοκιμάσω μια καινούρια εμπειρία, έγινα μέλος τον Αύγουστο του 2008 αλλά «ενεργοποιήθηκα» από ένα μήνυμα της Vanidio, που με καλούσε να συμμετέχω σε μια συνάντηση, για να οργανωθούμε οι Θεσσαλονικείς, για τo 3rd Greek-Turkish meeting at Thessaloniki. Τώρα πλέον, έχω φιλοξενήσει την γλυκύτατη Wendla και περάσαμε 4 φανταστικές μέρες στη Θεσσαλονίκη, έχω πάει σε 4 συναντήσεις για τη διοργάνωση του meeting και ανυπομονώ να έρθει η Παρασκευή 13 Μαρτίου για να συναντηθώ με 100 τουλάχιστον couchsurfers από Ελλάδα και Τουρκία.

Στο meeting, εγώ θα φιλοξενώ ένα ζευγάρι αμερικανών και τον panthiras, που είναι ένας από τους Country Ambassadors και μου έστειλε όλες αυτές τις φωτογραφίες. Tον ευχαριστώ πολύ για όλη τη συνεργασία! Εκτός από τη σπεσιαλιτέ, που περιμένω, θα τον ανακρίνω διεξοδικά για το Ελληνικό couchsurfing και όχι μόνο και θα ετοιμάσω ένα ακόμα post, μετά το meeting, με περισσότερες λεπτομέρειες. Ότι απορίες έχετε, παρακαλώ να τις γράψετε εδώ, για να έχω απαντήσεις! Ο panthiras φαίνεται άνθρωπος ανθεκτικός σε ειδικές ανακρίσεις.

Στο meeting, επίσης θα συμμετέχει και ο κούνελος, που έγινε couchsurfer πρόσφατα σχετικά αλλά και ο βετεράνος mmjrules! Άντε και του χρόνου και εσείς!

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Enki Bilal

Romeo et Juliette (σκηνικά και κοστούμια για το μπαλέτο Prokoviev)

Η αίτηση του 4ου Ελληνικού Συνεδρίου Bookcrossing που θα γίνει στην Λάρισα, ζητώντας μου να γράψω τον αγαπημένο μου ήρωα κόμιξ με έφερε σε μια μικρή αμηχανία .
Συγκεκριμένος αγαπημένος ήρωας δεν υπάρχει αλλά μπορώ να σας γράψω για έναν από τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες (που δεν κάνει μόνο κόμιξ)… κι έτσι γεννήθηκε αυτή η ανάρτηση.

Γυναίκα παγίδα

Αυτό που μου κάνει εντύπωση στον Enki Bilal δεν είναι τόσο οι φουτουριστικές ιστορίες του, όσο οι εικόνες του.

Ο ύπνος του τέρατος

Αυτή η υπέροχη ιδιομορφία της τεχνικής του, (ακρυλικά, κηρομπογιές, κάρβουνο κ. α.), τα γαλάζια, πράσινα και γρίζα του και ο λυρισμός των χαρακτήρων του που κάνουν την δουλειά του γεμάτη αισθησιασμό, απελπισία και μοναξιά.

Enki Bilal dans son atelier
Ανέβηκε από Bobol1er

Ο Enki Bilal στο εργαστήριό του

Συνέντευξη δημοσιευμένη στην Γαλέρα

Οι ταινίες του από το IMDB
Η επίσημη ιστοσελίδα του (μόνο στα γαλικά): ΕΔΩ
Μη επίσημη ιστοσελιδα (μόνο στα γαλικά): ΕΔΩ

Δωράκια:
«Ο αιώνας της αγάπης»
Διάφορα σχέδια του στο Youtube

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

The beginner's ultimate πίτα-howto

"Τρελαίνομαι για πίτες, εξαιρείται η χυλόπιτα! (μουα χα χα...)"

Δήλωση του γράφοντος σε ανύποπτο χρόνο


Αν νομίζετε ότι είναι δύσκολο να έχει ένας αρχάριος από σχετικά καλά και πάνω αποτελέσματα στη μαγειρική κάνετε λάθος και ο γράφων είναι ένα παράδειγμα. Σα μυστικό θα αναφέρω τα καλά υλικά και την επένδυση του σωστού χρόνου για την παρασκευή.

Πάμε λοιπόν για μια καλή χορτόπιτα με συνταγή της μαμάς!

Υλικά για τη γέμιση:

• 1 με 1 ¹/₂ κιλό σπανάκι φρέσκο ή κατεψυγμένο
• 3 με 5 πράσα
• ¹/₂ με 1 κιλό σέσκουλο
• λίγο λάδι
• 1 κρεμμύδι ξερό
• 3 φρέσκα κρεμμυδάκια
• 400 γραμμάρια φέτα
• 2 αυγά
• 1 ¹/₂ κουταλιές τραχανά ξινό
• 2 κουταλιές τριμμένο άνηθο
• λίγο πιπέρι
• λίγο σουσάμι

Σχόλια στα υλικά:

• Η σύνθεση του ...χαρτοφυλακίου χορταρικών αφήνεται στη διακριτική ευχέρειά σας. Ανάλογα με τον τύπο του χόρτου μπορεί να θέλει και λίγο βράσιμο και όχι απλώς ζεμάτισμα. Ρωτάμε είτε τη μαμά μας (-:, είτε στη λαική κατά τη στιγμή της αγοράς. Αν δεν ξέρει αυτός/αυτή που πουλάει τις πρασινάδες, θα ξέρει σίγουρα κάποια από τις κυρίες προχωρημένης ηλικίας που αγοράζουν. Έχουμε και την πιθανότητα να μας προξενέψουν τις εγγονές τους (μη γελάτε, έχει συμβεί q-:)
• Αν έχουμε πρόσβαση σε βιολογικά προιόντα, καλή ιδέα είναι να χρησιμοποιήσουμε τέτοια για κρεμμύδια και κρεμμυδάκια. Είναι γνωστό ότι οι κόνδυλοι, επειδή είναι μέσα στη γη απορροφούν κάργα φυτοφάρμακα και τοξικά.
• Το λάδι εννοείται ότι θα είναι έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Ποτέ παραχωρήσεις στο εθνικό μας προιόν!
• Η μαμά χρησιμοποιεί Milner για να βγει πιο ελαφρύ το αποτέλεσμα. Προσωπικά, το σνομπάρω και μένω στην παλιά καλή φέτα που μεγάλωσε γενιές και γενιές (-;

Παρασκευή γέμισης:

Ξεπαγώνουμε αν χρειάζεται, πλένουμε το σπανάκι και αφήνουμε στο σουρωτήρι να στραγγίξουν τα υγρά του. Παίρνουμε μια κατσαρόλα και βάζουμε ένα δάχτυλο λάδι. Κόβουμε το κρεμμύδι σε κομματάκια μεγέθους φασολιού και το ρίχνουμε μέσα. Βάζουμε επίσης και τα φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε ροδέλες, αφού τα καθαρίσουμε και τα πλύνουμε. Αφήνουμε όλα αυτά να πάρουν μια βράση, να τσιγαριστούν λίγο. Προσθέτουμε το σπανάκι και αφήνουμε λίγο να πάρει μια μυρωδιά.

Βγάζουμε από την κατσαρόλα το μείγμα και το βάζουμε σε ένα σουρωτήρι να στραγγίξει καλά.

Το βάζουμε σε μια λεκανίτσα. Τρίβουμε μέσα τη φέτα, προσθέτουμε τα αυγά, τον τραχανά, τον άνηθο και το πιπέρι. Το μείγμα πρέπει να είναι λίγο υγρό. Αν όχι, προσθέτουμε λίγο λάδι.

Σχόλια:

• Ό,τι πλένουμε, το πλένουμε καλά, ε;
• Για το ζεμάτισμα, η απλή λογική λέει ότι θέλουμε μια μεγάλη κατσαρόλα ώστε να έχει επιφάνεια να απλωθούν καλά τα ...καταδικασμένα. Αν θέλουμε για πιο υγειινά, μπορούμε να το κανουμε με νερό, η διαφορά στη γεύση είναι μικρή ή ανύπαρκτη. Οπωσδήποτε όμως, το κάνουμε σε χαμηλή φωτιά.
• Την πρώτη φορά που δοκίμασα να κόψω κρεμμύδι και κρεμμυδάκια κόπηκα. Και τη δεύτερη επίσης q-: Τελικά το βρήκα το κόλπο: Κρατάμε το προς κοπή αντικείμενο έτσι ώστε το δάχτυλό μας να είναι κάθετα σε σχέση με το μαχαίρι!
• Για να ξεβρωμίσει ο τρίφτης από την τυρίλα, τον ξεπλένουμε αμέσως μετά τη χρήση με νερό κι ύστερα τον πιτσιλίζουμε με το οικολογικότερο καθαριστικό - απολυμαντικό που υπάρχει: το ξίδι!


• Σπάσιμο των αυγών. Αποδείχτηκε ότι ήταν πιο εύκολο απ' ότι φοβόμουν την πρώτη φορά. Πιάνουμε το αυγό και το χτυπάμε με προσοχή σε μια γωνία ή κόχη (του νεροχύτη για παράδειγμα) ώστε να ραγίσει το τσόφλι. Ύστερα, το κρατάμε πάνω από τη λεκάνη με το μείγμα, χώνουμε τις δαχτυλάρες μας στην τρύπα και το χωρίζουμε στα δύο. Ααα, τα τσόφλια δεν τα πετάμε στα σκουπίδια, τα θάβουμε στις γλάστρες ή στον κήπο!
• Αντί για λάδι, για να υγράνει το μείγμα μπορούμε να βάλουμε λίγο γάλα.
• Επειδή η φέτα είναι αλμυρό τυρί, δε βάζουμε αλάτι στη γέμιση αυτής της πίτας.

Άντε και φτιάξαμε τη γέμιση. Πάμε για το φύλλο:

Υλικά για το φύλλο:

• 1 ποτήρι λάδι
• 1 ποτήρι νερό χλιαρό
• 1 κουταλιά ξίδι
• λίγο αλάτι
• αλεύρι όσο πάρει
• λίγο κορν φλάουρ

Παίρνουμε το ταψί και ρίχνουμε λίγο λάδι, το οποίο απλώνουμε καλά με τα δάχτυλα ή καλύτερα με ένα πινέλο.

Παίρνουμε μια λεκάνη ή μπωλ και βάζουμε μέσα λάδι, νερό, ξίδι και αλάτι. Ύστερα, βουτάμε το ένα χέρι μέσα και ανακατεύουμε ενώ με το άλλο προσθέτουμε σιγά-σιγά αλεύρι. Αρχικά το μείγμα θα είναι ένας αραιός χυλός που κολλάει αποκρουστικά στο χέρι, σιγά-σιγά όμως θα γίνεται πιο στέρεο. Κάποια στιγμή θα δούμε να αρχίζει και φέρνει σε ζυμάρι. Δε θα κολλάει πια στο χέρι και τα κομματάκια ζύμης που είχαν κολλήσει, τρίβοντας με το άλλο χέρι θα φύγουν τελείως και ζυμώνοντας θα τα ρουφήξει η ζύμη.

Δε βάζουμε πολύ αλεύρι γιατί θα γίνει σκληρή. Τη δουλεύουμε καλά, να ζεσταθεί (θα ζεσταθούν και θα κουραστούν και τα δάχτυλα μαζί (-:) κι ύστερα την κάνουμε δυο κομμάτια. Το ένα, το απο κάτω, μπορεί να είναι λίγο πιο μεγάλο, ας πούμε 60% του μείγματος. Κι αυτό γιατί θα διπλώσει για να καλύψει τα τοιχώματα του ταψιού.

Θα χρησιμοποιήσουμε το κορν φλάουρ για το άνοιγμα: Σε μια (προφανώς) καθαρή επιφάνεια ρίχνουμε λίγο κορν φλάουρ και βάζουμε το μεγάλύτερο κομμάτι της ζύμης. Στη συνέχεια με τον πλάστη και βάζοντας ούτε πολύ ούτε λίγο δύναμη, το ανοίγουμε προσέχοντας να δώσουμε όσο γίνεται το σχήμα του ταψιού. Αν γίνει λίγο μεγαλύτερο δεν πειράζει, θα κόψουμε τις άκρες.

Κατά τη διάρκεια του ανοίγματος, προσθέτουμε συχνά κορν φλάουρ πάνω και κάτω από τη ζύμη για να μην κολλήσει. Όσο πιο λεπτό φύλλο πάμε να κάνουμε, τόσο πιο δύσκολη είναι η διαδικασία και τόσο πιο εύκολα σπάει η ζύμη. Αν σπάσει λίγο, προσπαθούμε με τον πλάστη να επιδιορθώσουμε τη ζημιά στο σημείο. Αν σπάσει πολύ, δεν απελπιζόμαστε, την κάνουμε μια μπάλα, τη ζυμώνουμε λίγο να ζεσταθεί πάλι και προσπαθούμε να την ανοίξουμε ξανά. Θα είναι πιο εύκολο τη δεύτερη φορά.

Όταν είμαστε έτοιμοι, μαζεύουμε το φύλλο τυλίγοντάς το στον πλάστη και το ξετυλίγουμε πάνω από το ταψί. Στρώνουμε καλά και κόβουμε τις άκρες που περισσεύουν. Στη σύνέχεια προσθέτουμε τη γέμιση την οποία ...αλφαδιάζουμε με τη σπάτουλα (-: Διπλώνουμε προς τα μέσα τις άκρες του φύλλου που βγαίνουν έξω από τη γέμιση.

Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία του ανοίγματος για το πάνω κομμάτι της πίτας. Το εναποθέτουμε από πάνω, κόβουμε όσο τυχόν περισσεύει και φτιάχνουμε τις άκρες με τα δάχτυλα.

Βάζουμε το φούρνο να προθερμανθεί στους 200 βαθμούς πάνω-κάτω.

Με το πινελάκι, απλώνουμε ελάχιστο νερό ή λάδι στο επάνω φύλλο και ρίχνουμε από πάνω λίγο σουσάμι, το οποίο νοστιμίζει πάρα πολύ!

Στη συνέχεια, με μεγάλη προσοχή χαράζουμε την πίτα με ένα μαχαιράκι αφενός για να κοπεί εύκολα μετά το ψήσιμο, αφετέρου για να φεύγει ο εγκλωβισμένος αέρας που θα διαστέλλεται κατά τη διάρκεια του ψησίματος.

Όταν ο φούρνος είναι έτοιμος, πετάμε μέσα την πίτα. Όχι πριν, υπάρχει λόγος γι' αυτό! Τα πρώτα 20-25 λεπτά είναι ιερά και δεν ανοίγουμε για κανένα λόγο το φούρνο για να μη μας πέσει η θερμοκρασία. Ο γράφων προσπαθεί να διατηρεί καθαρό το μπροστινό υαλοπίνακα του φούρνου ώστε να ...βιγλίζει καλά από κει τι γίνεται μέσα και να μη χρειάζεται να ανοίγει καθόλου, πράγμα που είναι και σπατάλη ενέργειας εξάλλου.

Βάζουμε στο ραδιόφωνο τραγούδια που μας αρέσουν και προσπαθούμε να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, γιατί έχει περάσει τουλάχιστον μιάμιση ώρα ορθοστασίας, η κουζίνα είναι σα βομβαρδισμένη και έχουμε να πλύνουμε 2 λεκάνες, ένα σουρωτήρι, μια κατσαρόλα, κουτάλια, μαχαίρι, ποτήρια, φλυτζάνια, σπάτουλα, πλάστη καθώς και την επιφάνεια που ανοίξαμε το φύλλο...

Μετά από 20-25 λεπτά ψησίματος, μπορούμε να χαμηλώσουμε το φούρνο στους 175 βαθμούς και να περιμένουμε να γίνει σιγά-σιγά η πίτα, προσέχοντας να μην αρπαξει (=σημάδι να χαμηλώσουμε αμέσως το φούρνο κατά 15 περίπου βαθμούς). Την αφήνουμε να κρυώσει λίγο κι ύστερα την κόβουμε και της κάνουμε ντου! Προσοχή στο πως θα βγάλουμε το πρώτο κομμάτι, κάνουμε ενδελεχή χρήση της σπάτουλας! Υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες να διαλυθεί το κομμάτι (και να κάψουμε και το στόμα) αν έχουμε υπομονή και αφήσουμε την πίτα να κρυώσει λίγο. Αν και σύμφωνα με τη μακαρίτισσα Κρητικιά γιαγιά: "τα θρουλιά είναι το πιο ωραίο στις πίτες...".

Μερικά ακόμα:

• Το ταψί θα πλυθεί πολύ πιο εύκολα αν την ώρα που σαβουριάζουμε μουλιάζει με νερό και σαπουνάδα.
  
• Ο γράφων ουδέποτε χρησιμοποίησε ταψί, αλλά πυρέξ αντ' αυτού. Υποθέτω ότι υπάρχουν κάποιες διαφορές μεταξύ τους στο πως και κατά πόσο απορροφούν τη θερμική ακτινοβολία (μαύρο αδιαφανές μεταλλο από τη μια, διαφανές γυαλί από την άλλη). Δεν ξέρω περισσότερα για το θέμα, θα δοκιμάσω την επόμενη να κάνω σε ταψί για να δω.
• Η πίτα μπορεί να μπει στο ψυγείο σκεπασμένη με αλουμινόχαρτο ή ζελατίνα (προσέχουμε να μην κολλήσει επάνω στο φύλλο) και να διατηρηθεί οπωσδήποτε μία, το πολύ δύο μέρες πριν ψηθεί.

Προφανώς στη μαγειρική δεν υπάρχει πάντα ένα απολύτως σωστό ή λάθος, καμία σχέση με τα μαθηματικά, δυστυχώς, δηλαδή... Στο κείμενο που προηγήθηκε, κατέγραψα με γλαφυρό (ελπίζω) ύφος τον τρόπο που φτιάχνω τώρα τις πίτες, με κάτι λιγότερο από ένα χρόνο πείρας στη μαγειρική.

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα και αυτό για το άνοιγμα του φύλλου. Η διαδικασία που περιγράφει η μαστόρισσα είναι λίγο διαφορετική, οι δοκιμές θα μας πείσουν και θα μας προσδώσουν την απαραίτητη πείρα.

Πάρτε και μια εναλλακτική συνταγή. Αναρωτιέμαι πως να επιδρά το κόλπο με τη σόδα στην τελική γεύση της πίτας. Νομίζω ότι χρίζει διερεύνησης (-:

Δεν έχουμε τελειώσει. Περιμένω σχόλια και παρατηρήσεις, ε; Σκοπός της ανάρτησης είναι η σχετική συζήτηση και η διάδωση γνώσεων.

Τέλος, αν δεν το ξέρατε, έχω μια μακρινή συγγένεια με το Μαμαλάκη, είναι τρίτα ξαδέρφια με το μπαμπά (((-;

Υ.Γ.: Αυτή είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος ανάρτηση που έχω ανεβάσει στη ζωή μου (-:

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

My Little Pony

Ίσως μια από τις πιο τέλειες ιδέες που έχω δει τελευταία. Υπεύθυνος γι' αυτό, ο WinterAcademy που μέσω του Winter Culture, μου γνώρισε την Mari Kasurinen και τα μικρά της Ponny. Για περάστε μετά το άλμα για περισσότερα...

(My Little Sally from The Nightmare Before Christmas, originaly uploaded by Mari Kasurinen)
Λοιπόν η, Φινλανδή σπουδάστρια τέχνης, με το λιγάκι εκκεντρικό look, που της αρέσουν οι Abba, οι γάτες και λατρεύει το να βλέπει ταινίες, δημιούργησε ένα μοναδικό στυλ τέχνης: Τη μεταποίηση των γνωστών "My Little Pony" της Hasbro σε χαρακτήρες από ταινίες και κινούμενα σχέδια!

(My Little Pan from Pan's Labyrinth, originaly uploaded by Mari Kasurinen)
Φανταστικές δουλειές, προσεγμένες μέχρι την τελευταία τους λεπτομέρεια, πωλούνται από την ίδια τη Mari μέσω του site της και δέχεται και παραγγελίες! Δεν έχω παραπάνω πράγματα να πω, δείτε το site της, το set με όλες της τις δημιουργίες στο Flickr και τη σελίδα της στο DeviantArt. Εγώ, θα ήθελα τις περισσότερες από αυτές για την πάρτη μου!

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Tronsmo

Δύο μαρτυρικές ώρες σε πολυτελές καφέ με πιάνο,
πολλοί μακροσκελείς μονόλογοι για χελώνες, eurovision κ τα ποσοστά αυτοκτονιών στον αρκτικό κύκλο,
ένα παθιασμένο εγκώμιο για την Άννα Βίσση,
πολύ κρύο,
και ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!


Δηλαδή όχι ακριβώς το καλύτερο, ήθελα όμως να κάνω πιο πιασάρικη την πρώτη παράγραφο.

Ήταν μια κρύα νύχτα του Δεκέμβρη στο μακρυνό Όσλο, όπου όπως η μισή παγκόσμια διαδυκτιακή κοινότητα γνωρίζει, είχαμε πάει για Χριστούγεννα εγώ και η συμπλόγκερ efou. Επειδή είμαστε πολύ κοινωνικά άτομα, η ψυχή της παρέας, η χαρά της ζωής, το πνεύμα των Χριστουγέννων(άσχετο) αλλά και γεννημένοι bookcrossers, είχαμε στείλει μήνυμα στο σκανδιναβικό forum του bookcrossing πως καταφθάνουμε, για να γνωρίσουμε τους βόρειους βιβλιολάτρεις. Τελικά μία μόνο μπόρεσε να έρθει, μα ήταν (υπέρ)αρκετή.

Εκτός από βιβλία, δεν της είχαμε φέρει κάτι από Ελλάδα, γι' αυτό τη στήσαμε μισή ώρα, να 'χει κάτι να μας θυμάται.
Κι αυτή όμως, έδωσε τον καλύτερο της εαυτό, με ένα φοβερό ρεσιτάλ πολυλογίας για όλα τα βαρετά θέματα του κόσμου.

Σε κάποια φάση άφησα τα δύσκολα στην efou και "αποσύρθηκα" να κοιτάζω το συντριβάνι για να περάσει ο πονοκέφαλος. Βαριεστημένα απάντησα ένα "Neil Gaiman", απαντώντας μάλλον στην πρωτότυπη ερώτηση "ποιός είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας;"
"Α, το αγαπημένο βιβλιοπωλείο του Gaiman είναι εδώ, λίγο πιο κάτω"!
Γιατί είμαστε ακόμα εδώ είπαμε;


Το βιβλιοπωλείο Tronsmo είναι σίγουρα ένα απ' τα πιο ιστορικά βιβλιοπωλεία του Όσλο και όλης της Νορβηγίας. Ιδρύθηκε το 1973, και έχει συνδυάσει τ' όνομα του με τον ποιητή Allen Ginsberg που ισχυριζόταν πως είναι το καλύτερο βιβλιοπωλείο του κόσμου, και τον συγγραφέα Neil Gaiman, που το θεωρεί ένα απ' τα καλύτερα.

Αν περιμένετε να δείτε κάτι εντυπωσιακό σε μέγεθος και ντιζάιν, καλύτερα να επιστρέψετε στον Παπασωτηρίου. Μικρό, με μια απλή τζαμαρία, ξύλινα ράφια και κλειστοφοβικό υπόγειο, δεν είναι πως "βγάζει μάτι". Η ουσία του όμως είναι αλλού.

Σαφώς πολιτικοποιημένο, με πολύ μεγάλο αριθμό πολιτικών βιβλίων που αφορούν τόσο τον δυτικό όσο και τον "τρίτο" κόσμο, το φεμινιστικό κίνημα, την παγκοσμιοποίηση, την pax americana, με μια ροπή προς τα αριστερά. Διαθέτει μεγάλη γκάμα gay και λεσβιακής λογοτεχνίας, βιβλία τέχνης -κυρίως φωτογραφίας- και παιδικών βιβλίων. Διάσημο όμως είναι για το υπόγειο του, που είναι γεμάτο κόμιξ!


Ευχάριστη έκπληξη, τα περισσότερα βιβλία ήταν στ' αγγλικά, και οι τιμές υψηλές για τα νορβηγικά δεδομένα, χαμηλές για τα ελληνικά(χμμμ). Φυσικά γίναμε πωπός και εσώρουχο(sic) με τους υπαλλήλους, που μόλις έμαθαν πως είμαστε Έλληνες άρχισαν να μας "πετάνε" ελληνικές λεξούλες, ονόματα και φράσεις. Και εννοείται πως έγινα και εκεί ρεζίλι, όταν προσπαθώντας να θυμηθώ ένα Νορβηγό συγγραφέα να τους ευχαριστήσω, μου ήρθε και δυστυχώς το άφησα να βγει κιόλας, ο Knut Hamsun, ίσως ο πιο αμφιλεγόμενος συγγραφέας στη Νορβηγία, λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων.

Κάτι σημαντικό που πρέπει να ειπωθεί είναι πως το Tronsmo είναι ανεξάρτητο, δεν ανήκει σε καμία αλυσίδα βιβλιοπωλείων. Αυτό του στοίχησε, αφού λίγα χρόνια πριν, ήταν στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. Μόλις έγινε γνωστό, οι Νορβηγοί -οι οποίοι είναι και φανατικά βιβλιόφιλοι- άρχισαν να δηλώνουν την αλληλεγγύη και την υποστήριξη τους στο αγαπημένο Tronsmo. Σε μία τελευταία προσπάθεια οι ιδιοκτήτες έκαναν μια καμπάνια που έλεγε: "δεν αρκεί να μας στηρίζετε, πρέπει να αγοράζετε κιόλας!" και το θαύμα έγινε, όπως είπε και η πολυλογού φίλη μας, πλέον είναι πάντα γεμάτο..!

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Manga Test: Άντρες ή γυναίκες;

Και, επιτέλους, το manga test!! *edit (09/03/09) αποτελέσματα στα σχόλια*

Χμμμ....Κάποιοι από εσάς μπορεί να το βρείτε εύκολο, γιατί με ξέρετε και, κατά καιρούς, σας έχω δείξει τα manga μου, απ'όπου προέρχονται και αυτά τα άτομα που είναι παρακάτω. Οι υπόλοιποι ganbattene (καλή τύχη)!!

Η ερώτηση απλή: Ποια από τα άτομα είναι άντρες και ποια γυναίκες;

Παρακαλώ, παραδώστε κινητά και μην μιλάτε με τον διπλανό σας. Ξεκινάμε...ΤΩΡΑ!

Οι απαντήσεις στα comments και θα κάνω edit με τις σωστές σε ένα μήνα. Η σειρά είναι από το 1-10, όπως τις βλέπετε. Το 7 είναι δύο του ίδιου ατόμου, το έβαλα έτσι για να βοηθηθείτε...

(09/03/09) Έχει γίνει edit με τα αποτελέσματα στα σχόλια!

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Οδοιπορικό στις Άλπεις!

Όταν γύρισα από τις χριστουγεννιάτικες διακοπές μου με περίμενε μία έκπληξη από τους καθηγητές μου. Θέλανε λέει να με στείλουνε στις ελβετικές Άλπεις για ένα workshop του ερευνητικού προγράμματος που συμμετέχω. Και αυτό επειδή αυτοί βαριόντουσαν να πάνε…χώσιμο τρελό, λέει!

Εγώ βέβαια, επειδή είμαι και καινούρια σε αυτά τα πράγματα, όχι απλά δεν το θεώρησα χώσιμο, αλλά κατενθουσιάστηκα με την ιδέα!! Ετοιμάστηκα λοιπόν σιγά σιγά, εισητήρια, ξενοδοχεία, συνάλλαγμα, poster, χοντρά ρουχαλάκια και…..φύγαμε! αμ δεεεε! Στην Ελλάδα ζεις, φιλενάδα! Τίποτα δεν είναι τόσο απλό!

Την προηγούμενη μέρα της προγραμματισμένης πτήσης μου και 5 η ώρα το απόγευμα, μου τηλεφωνεί η ταξιδιωτική πράκτορας για να μου πει πως η Swiss έχει ακυρώσει την πτήση, λόγω επικείμενης 24ωρης απεργίας των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας (στην Ελλάδα φυσικά). Μετά από ώριμη σκέψη, αποφασίζω να πάω έστω και με καθυστέρηση μίας ημέρας. Αυτό ίσως να μη σας φαίνεται σπουδαίο, αλλά σκεφτείτε ότι το συνολικό ταξίδι είχε διάρκεια 3 ημερών. Τέλος πάντων, τελικά πήγα! 4 αεροπορικές πτήσεις, 4 διαδρομές με τρένο και 2 με τελεφερίκ, κι όλα αυτά σε 2 ημέρες-για την επιστήμη ρε γαμώτο!!

Στην πτήση από Μόναχο για Γενεύη, πήρα την πρώτη γεύση από τις επιβλητικές Άλπεις! Από κάτω μας υπήρχε ένα παχύ και πουπουλένιο στρώμα από σύννεφα και σε όλη τη διαδρομή χάζευα, ώσπου ξαφνικά ξεμύτισε η πρώτη χιονισμένη βουνοκορφή! Σε λίγα λεπτά, φαινόταν μια ολόκληρη οροσειρά! Με έπιασε ένα δέος, εντυπωσιάστηκα και μετά διασχίσαμε το συννεφένιο στρώμα και προσγειωθήκαμε!



Η διαδρομή από τη Γενεύη προς το Riederalp, όπου γινόταν το workshop, ήταν απλά υπέροχη. Κατά την πρώτη ώρα ακολουθούσαμε τις όχθες της τεράστιας αυτής λίμνης(δεν έχω ξαναδεί τόσο μεγάλη, πραγματικά σα θάλασσα!). Και μετά η διαδρομή συνεχίζει μέσα στις Άλπεις! Βουνά, δέντρα, χιόνια, απίστευτα τοπία! Όταν φτάσαμε στο Mörel αναρωτιόμουν, πόσο πιο ψηλά θα ανέβω, κι όμως είχε κι άλλο μέχρι τα 1.900 μέτρα! Ακολουθούσε άλλη μια όμορφη διαδρομή, αυτή τη φορά με τελεφερίκ!



Το Riederalp είναι ένα ski resort στις ελβετικές Άλπεις, όπου απαγορεύονται τα αυτοκίνητα! Το τοπίο είναι πραγματικά πολύ όμορφο, αλλά αν κάποιος δεν κάνει σκι (όπως η γράφουσα), μάλλον θα βαρεθεί αν κάτσει πολλές μέρες! Εγώ βέβαια δεν είχα αυτή την πολυτέλεια. Τη μία ολόκληρη μέρα που είχα στις Άλπεις, και στις 5 κενές από το workshop ώρες, αποφασίσαμε με τους ελάχιστους συναδέλφους που δεν ήθελαν να κάνουν σκι, να πάρουμε το τελεφερίκ και να ανέβουμε ακόμη πιο ψηλά, στα 2.227 μέτρα, όπου μπορεί κανείς να θαυμάσει το μεγαλύτερο παγετώνα των Άλπεων εν ονόματι Aletsch glacier!



Και τώρα το καθημερινό μάθημα γεωλογίας, μια ευγενική προσφορά από την παγκοσμίου φήμης μετεωρολόγο-κλιματολόγο efou. Οι παγετώνες αποτελούν τη μεγαλύτερη αποβάθρα γλυκού νερού στον πλανήτη μας και τη δεύτερη μεγαλύτερη, μετά τους ωκεανούς, σε νερό συνολικά. Πρόκειται για τεράστιες μάζες πάγου, που αποτελούνται από συμπυκνωμένα στρώματα χιονιού, οι οποίες κινούνται με αργούς ρυθμούς, λόγω της βαρύτητας και της μεγάλης πίεσης που τους ασκείται από τη μάζα τους. Οι παγετώνες σχηματίζονται στις περιοχές του «αιώνιου χιονιού», δηλαδή είτε στους πόλους, είτε σε περιοχές με μεγάλο υψόμετρο. Ο παγετώνας Aletsch ανήκει φυσικά στη δεύτερη κατηγορία. Παρακάτω βλέπετε μία φωτογραφία του παγετώνα, όπως τον είδα εγώ, χειμώνα δηλαδή, που δεν ξεχωρίζει ιδιαίτερα από τις γύρω χιονισμένες περιοχές, ενώ στη δεύτερη φωτογραφία βλέπετε πως φαίνεται την άνοιξη ή το καλοκαίρι.

Το τι ακολούθησε μετά θα προτιμούσα να το ξεχάσω, καθώς ως αθλητικοί τύποι αποφασίσαμε να γυρίσουμε στο χωριό με τα πόδια και όχι με το τελεφερίκ, αλλά δεν ξέραμε ότι μας περίμεναν 4km διαδρομής μέσα στο χιόνι και από περιοχές με κλίση ιδιαίτερης δυσκολίας χωρίς σκι...Να τονίσω βέβαια, ότι το μονοπάτι που ακολουθήσαμε ήταν για περπάτημα, αλλά τι να σου κάνει...ακολουθεί ενδεικτική φωτογραφία της πρώτης κατηφόρας που κατέβηκα καθιστή :-Ρ



Συμπερασματικά, ήταν μία μοναδική εμπειρία, χάρηκα πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να τη ζήσω, αλλά δε θα την επαναλάμβανα κάτω από τις ίδιες συνθήκες!

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Amsterdam

Ο γαλλομαθής μπαμπάς μου ακούει Brel. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα box set που έχει με CD, που αν είναι στη σειρά οι εικόνες στις ράχες τους σχηματίζουν το πρόσωπο του Brel. Σίγουρα έχω ακούσει το Amsterdam στο σπίτι. Αλλά το είχα ξεχάσει.
Την blogotheque την παρακολουθώ κυρίως για τα video και για να ξεσκονίζω τα γαλλικά μου. Την ανακάλυψα όταν είχαν κάνει μια σειρά take away shows (Concerts à Emporter) για το Flying Club Cup των Beirut.
Σήμερα στον reader εμφανίστηκε αυτό το post στα αγγλικά πρώτα και μετά στα γαλλικά. Και το δεύτερο video, το Amsterdam, με συνεπήρε. Δεν ήξερα την Amanda Palmer, το όνομα της μου έκανε κλικ γιατί θα βρίσκεται με τον Neil Gaiman στο Δουβλίνο για ένα event, κάτι που διάβασα στο journal του.
Η τύπισσα είναι γαμάτη, τραγουδάει στη μέση του δρόμου στη συνοικία Pigalle με σπασμένο πόδι, κάνει ολόκληρο performance με τη φωνή της κι ένα ακορντεόν...
Όλος αυτός ο μεγάλος και μπερδεμένος πρόλογος για να μοιραστώ αυτό το video που μου άρεσε πολύ, ελπίζω και σε σας!

Amanda Palmer - Amsterdam (A Take Away Show) from La Blogotheque on Vimeo

"And it was what you call a slap in the face, I think one must have been there to understand why, at the end, we all had tears in our eyes and were all awkwardly quiet, fearing we would break that immaterial ’something’ the song created. Brel is tricky but Palmer was there, in Amsterdam, for 5 minutes, with sailors, and whores, and the smell of beer."

Και οι στίχοι:

Dans le port d`Amsterdam
Y a des marins qui chantent
Les rêves qui les hantent
Au large d`Amsterdam

Dans le port d`Amsterdam
Y a des marins qui dorment
Comme des oriflammes
Le long des berges mornes

Dans le port d`Amsterdam
Y a des marins qui meurent
Pleins de bière et de drames
Aux premières lueurs

Mais dans le port d`Amsterdam
Y a des marins qui naissent
Dans la chaleur épaisse
Des langueurs océanes

Dans le port d`Amsterdam
Y a des marins qui mangent
Sur des nappes trop blanches
Des poissons ruisselants
Ils vous montrent des dents
A croquer la fortune
A décroisser la lune
A bouffer des haubans
Et ça sent la morue Jusque
dans le coeur des frites
Que leurs grosses mains invitent
A revenir en plus
Puis se lèvent en riant
Dans un bruit de tempête
Referment leur braguette
Et sortent en rotant

Dans le port d`Amsterdam
Y a des marins qui dansent
En se frottant la panse
Sur la panse des femmes
Et ils tournent et ils dansent
Comme des soleils crachés
Dans le son déchiré
D`un accordéon rance
Ils se tordent le cou
Pour mieux s`entendre rire
Jusqu`à ce que tout à coup
L`accordéon expire
Alors le geste grave
Alors le regard fier
Ils ramènent leur batave
Jusqu`en pleine lumière

Dans le port d`Amsterdam
Y a des marins qui boivent
Et qui boivent et reboivent
Et qui reboivent encore
Ils boivent à la santé
Des putains d`Amsterdam
De Hambourg ou d`ailleurs
Enfin ils boivent aux dames
Qui leur donnent leur joli corps
Qui leur donnent leur vertu
Pour une pièce en or
Et quand ils ont bien bu
Se plantent le nez au ciel
Se mouchent dans les étoiles
Et ils pissent comme je pleure
Sur les femmes infidèles
Dans le port d`Amsterdam
Dans le port d`Amsterdam

(Τους πήρα από δω, όπου υπάρχει και μετάφραση στα ελληνικά)

Et fin! :-)

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

31ο Φεστιβάλ Δράμας στα Χανιά

Το Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας, ταξιδεύοντας στην Ελλάδα ήρθε και στα Χανιά.
Πέμπτη 22 και Παρασκευή 23 Ιανουαρίου οι βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους στο 31ο Φεστιβάλ Δράμας, τον περασμένο Σεπτέμβρη, προβλήθηκαν στον κινηματογράφο "Αττικόν" σε συνεργασία με το Πολυτεχνείο Κρήτης και τα "Χανιώτικα νέα"



Παρ’ ότι ήθελα να πάω και τις δύο μέρες τελικά κατάφερα να πάω μόνο την δεύτερη που προβλήθηκαν οι παρακάτω ταινίες:

"Nebraska"
2008 εγχ 35mm 20’ Σκην. - Σεν.: Κυριακίδης Αχιλλέας
Μου άρεσε πολύ το αινιγματικό τέλος του.. τελικώς αυτό το παιχνίδι του ζευγαριού τους βγήκε σε καλό ή όχι;


"Rosmarinus officinalis" ή "Δεντρολίβανος ο φαρμακευτής"
2008 εγχ 35mm 17’ Σκην.: Σιαδήμας Ανδρέας
Η ταινία είναι γυρισμένη σε μια περιοχή κοντά στο χωριό μου και μου άρεσε που είδα τον μικρό κόλπο στις Μένιες αλλά πραγματικά ήταν μια όμορφη ταινία με τον Πέτρο Φυσσούν να «φυσάει»

"Η συνάντηση"
2008 εγχ 35mm 14’ Σκην. - Σεν.: Γουδέλης Τάσος
Σε αυτήν την ταινία χειροκρότησα με το τέλος της. Συνήθως δεν έχω αντιδράσεις άμεσες γιατί χρειάζομαι λίγο χρόνο ωρίμανσης αυτού που μου δίνει μια ταινία αλλά είχα τόσο μπουχτίσει που έπρεπε να δείξω κάπως την χαρά μου που τέλειωσε!
Πολύ θα ήθελα την γνώμη όσων την είδαν.

"Partners"
2008 εγχ 35mm 19’ Σκην. - Σεν.: Μαρκαριάν Ιωσηφίνα
Κακός ήχος, ωραία πλάνα αλλά δεν με κέρδισε

"Χήρα στρατηγού"
2008 εγχ 35mm 20 Σκην. - Σεν.: Κανελλόπουλος Δημήτρης
Υπέροχη η Τζένη Ρουσσέα πραγματικά ρεσιτάλ ηθοποιίας…. η γυναίκα έπαιζε με κάθε μόριο του σώματός της. Νομίζω ότι η ερμηνεία επισκίασε την ίδια την ταινία.

"Οδομαχία"
2007 εγχ 35mm 13’ Σκην. - Σεν.: Κανάκης Χρήστος.
Μου άρεσε πολύ το χιούμορ με το οποίο παρουσίασε τον τρόπο ζωής της εποχής μας.

Άντε και του χρόνου.


Τις είδε κανείς από εσάς να μου πει γνώμες;

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Ο Alexey Titarenko και τα συννεφένια πλήθη.

Σε κάποιες μαύρες (ή απλώς νυσταγμένες) στιγμές μου, όταν π.χ. μπαίνω σε γεμάτο τρόλεϊ με κλειστά παράθυρα ή προσπαθώ να περπατήσω σε δρόμους με κοσμοσυρροή, έχω τακτικά την αίσθηση ατμόσφαιρας κλειστοφοβικής ταινίας τρόμου à la Carpenter, ή έστω της αργής ονειρικής σεκάνς με τα πλήθη να μετατρέπονται σε θολές, ασαφείς κινούμενες μάζες.
Με μεγάλη μου έκπληξη και χαρά βρήκα την αίσθηση αυτή καταγραμμένη σε φωτογραφίες του Alexey Titarenko και σπεύδω να τις μοιραστώ μαζί σας!

Οι φωτογραφίες που με τράβηξαν ανήκουν κυρίως στις συλλογές "City of Shadows", "Black & White magic of St. Petersburg" και "Time Standing Still" και παρά την εισαγωγή μου δεν δίνουν πάντα την αίσθηση απειλής. Ίσως να αποδίδουν το αποτύπωμα που αφήνουμε στο πέρασμά μας, ανάλογα με την διάθεση - του πλήθους - πρωταγωνιστή αλλά και του θεατή.
Πάλι τα λέω μπερδεμένα όμως, οπότε καλύτερα να δείτε μόνοι σας τις φωτογραφίες.









Στις συλλογές αυτές έχω την εντύπωση ότι βρίσκω την ατμόσφαιρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (αν και κάποιες από αυτές είναι τραβηγμένες μεταγενέστερα και πάντως όλες ανήκουν στην μετά - περεστρόικα εποχή). Δείτε τις εικόνες της Πετρούπολης και ίσως καταλάβετε τι εννοώ...







Ο χρόνος μένει ασάλευτος και οι άνθρωποι περνούν σαν σύννεφα.







Τέλος, για να ολοκληρώσω την αίσθηση κομμουνιστικής Ρωσίας, να κι ένα δείγμα από την νομενκλατούρα των συμβόλων:



Στο σάιτ του φωτογράφου θα δείτε κι άλλες σειρές φωτογραφιών, της Αβάνας και της Βενετίας, που αν και είναι παρόμοιας λογικής και τεχνικής δίνουν μια διαφορετική αίσθηση. Ίσως την εντύπωση του φωτογράφου για το χρώμα της πόλης.
Alexey Titarenko, photography

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Το Συνέδριο έχει όνομα, μασκώτ και ημερομηνία!

Το 4ο Συνέδριο της ελληνικής κοινότητας του Bookcrossing θα γίνει ως γνωστόν στην Λάρισα. Αυτό που μάθαμε αυτές τις μέρες όμως είναι πως η ακριβής ημερομηνία είναι 24-25-26 Απριλίου και θα έχει την ονομασία "The Antamoma", μια αναφορά στα Ανταμώματα των Βλάχων, Σαρακατσαναίων και διάφορων κατοίκων περιοχών, τις γιορτές δηλαδή που διοργανώνονται μια φορά τον χρόνο για να ξαναβρεθούνε ή να γνωριστούνε άνθρωποι με ένα κοινό χαρακτηριστικό. 

Μάλιστα, η φωτογραφία επάνω δείχνει τον μασκώτ του Συνεδρίου, τον Αχιλλέα, μια μασκώτ που αναδεικνύει τρία βασικά στοιχεία της Λάρισας: την ιππική της παράδοση απο αρχαιοτάτων χρόνων, τον Πηνειό ποταμό και τον ίδιο τον Αχιλλέας, τον Μυρμιδόνα ήρωα με καταγωγή απο τα σημερινά Φάρσαλα.

Ακόμα, το Antamoma θα έχει και θέμα: "Κομιξ και Λογοτεχνία", δυο θέματα τόσο κοντινά στα βιβλία και τόσο αγαπητά σε όλους σχεδόν τους bookcrossers!

Στο μπλογκ του Συνεδρίου μπορείτε να μάθετε περισσότερα όπως και να δηλώσετε την συμμετοχή σας στο φόρουμ του Bookcrossing!

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...