The Readers Of Homer

Όταν η Kathryn Holhwein, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια ετοιμαζόταν να βγει στη σύνταξη, έπαθε ταράκουλο. έχετε δει πως είναι μια γυναίκα κανα-δυο μήνες πριν συνταξιοδοτηθεί; είδε κανείς τη μάνα μου; τέρας!

φανταστείτε λίγο μια κυρία που σε όλη της τη ζωή ήταν σε επαφή με νέο κόσμο, κύκλους διανοούμενων κ ανθρώπους επιπέδου, να της πει κάποιος πως δε μπορεί πια να διδάξει λόγω ηλικίας.. κόλαση! η Kathryn έχασε τους φοιτητές (επί 40χρόνια οργάνωνε σεμινάρια για την "Ομηρική φαντασία"), την όρεξη κ τον ύπνο της.

ένα ξημέρωμα λοιπόν, γύρω στις 5 το πρωί, έκανε ένα διάλειμμα απο το κέντημα όταν της ήρθε η ιδέα: "ξενυχτάω που ξενυχτάω, δεν οργανώνω καμιά ολονυχτία Ομήρου να περάσει κ η ώρα;" κ ιδρύει τον Readers Of Homer, ένα σύλλογο γαμηστερότατο!

οι συναντήσεις τους είναι βραδινές κ γίνονται σε θέατρα, βιβλιοθήκες, ή στο ύπαιθρο. οι συμμετέχοντες διαβάζουν αποσπάσματα ραψωδιών της Ιλιάδας κ της Οδύσσειας, χωρίς περαιτέρω σχόλια κ συζητήσεις. μόνο μάχες, μίσος, πάθη, έρωτας, θεοί, βασιλείς, εξαιρετικό!

σήμερα ωστόσο, η συνάντηση θα είναι κάπως διαφορετική. πρώτον, γιατί θα είναι ολοήμερη, από τις 830 μέχρι τις 730 (σε λίγο τελειώνει δηλαδη). δεύτερον, γιατί δε διοργανώνεται στην Αμερική, μα στην Αίγυπτο, κ συγκεκριμένα στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας! η ανάγνωση γίνεται σε τρεις γλώσσες, ελληνικά, αραβικά κ αγγλικά.

κ για όλους εμάς που θα θέλαμε να είμασταν εκεί, η σούπερ γιαγιά οργανώνει κ άλλη μία τέτοια συνάντηση, φέτος το καλοκαίρι. λίγο πιο κοντά αυτή τη φορά, στη γεννέτηρα (μάλλον) του Ομήρου, τη Δασκαλόπετρα της Χίου.

πάμε;

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Codex Seraphinianus

Ένας μυστηριώδης κόσμος χαμένος κάπου στο σύμπαν. Ένας κόσμος παρόμοιος με τον δικό μας. Ή μήπως ο δικός μας είναι παρόμοιος με αυτόν;
Το 1981 ανακαλύφθηκαν κάποια χειρόγραφα, γραμμένα σε μια άγνωστη γλώσσα την οποία κανένας γλωσσολόγος δεν γνώριζε, και δε μπορούσε να βρει κάποια συγγενική της. Σήμερα οι ειδικοί ξέρουν πως η αγνωστη αυτή γραφή, είναι πλήρως συστηματοποιημένη, όμως δεν έχουν καταφέρει ακόμα να την αποκρυπτογραφήσουν.



Τα χειρόγραφα ονομάστηκαν Codex Seraphinianus και φαίνεται πως είναι ένα είδος εγκυκλοπαίδειας ενός παράλληλου κόσμου. Πιθανώς έχει γραφτεί σε μία από τις ομιλούμενες στον πλανήτη αυτό γλώσσες, ενώ βρίσκονται παντού διάσπαρτες ενδιαφέρουσες εικόνες ζώων, φυτών, αντικειμένων, σκηνών της καθημερινής ζωής.


χωρίζεται σε 2 μεγάλες ενότητες. Η πρώτη έχει να κάνει με τη φύση και αποτελείται από 4 κεφάλαια. Παρουσιάζει τα είδη των φυτών και των ζώων, περιγράφει τον τρόπο επιβίωσης και αναπαραγωγής τους.
Η δεύτερη, που εμπεριέχει 7 κεφάλαια, παρουσιάζει τον κόσμο των "ανθρώπων". Ιστορία, τρόπος ζωής, ντύσιμο, μεταφορικά μέσα, φαγητό, αρχιτεκτονική, ψυχαγωγία.


Υποψιασμένα μου κουνελάκια, υποθέτω πως δε με πιστεύετε ε; Και έχετε δίκιο! Αν ο Τolkien θεωρείται ο αρχιερέας του φανταστικού, ο Luigi Serafini, θα έπρεπε να είναι ο Μεγάλος Μάγιστρος! Ιταλός αρχιτέκτονας, σχεδιαστής, καλλιτέχνης, έπλασε τον κόσμο του Codex Seraphinianus το 1978. Σκέφτηκε από το πώς αναπαράγονται τα δέντρα, μέχρι τον τρόπο που μετράνε τη μυωπία, και από τη μυθολογία, μέχρι τη σεξουαλικότητα των "ανθρώπων". Αν και ο τρόπος αρίθμησης που χρησιμοποίησε αποκρυπτογραφήθηκε πλήρως, το αλφάβητο και η γραμματική του, ακόμα να φανερώσουν τα μυστικά τους.


Πολλοί υποστηρίζουν πως ο Codex Seraphinianus είναι μια παρωδία του σύγχρονου τρόπου ζωής, και πως ο Serafini το έφτιαξε για να μας πει "κάτι δεν πάει καλά εδώ". Προσωπικά πιστεύω πως ήθελε απλά να εξωτερικεύσει την πλούσια φαντασία του.


Το βιβλίο είναι ψιλοσπάνιο (κυκλοφορεί σε 151 αντίτυπα), πάντως μπορείτε να το αγοράσετε από το Amazon, αν έχετε να διαθέσετε γύρω στα 400 δολάρια. Tα αξίζει όλα! Τι λέτε;

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...

Ο έλεγχος των ονείρων σας και το Αγκίστρι

Ένα τεμπέλικο μεσημέρι που σέρφαρα στο δίκτυο έπεσα σε ένα ιστολόγιο -που όσο κι αν προσπαθώ δεν μπόρεσα να εντοπίσω τώρα- με τη φωτογραφία μιας πινακίδας που έγραφε:

ΠΡΟΣΟΧΗ

ΕΙΣΕΡΧΕΣΤΕ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΗ ΥΨΙΣΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

ΕΛΕΓΧΕΤΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΣ



Το ιστολόγιο ανέφερε πως η πινακίδα βρισκόταν στο Αγκίστρι. Πού ακριβώς όμως, δεν έλεγε.

Διαβάζοντας την πινακίδα, στην αρχή γέλασα. Πάντα όμως τα γραπτά ασκούν επάνω μου μια δύναμη. Αυτή η παράξενη προειδοποίηση είχε ιδιαίτερη επίδραση επάνω μου, ηλεκτρική θα έλεγα.

Τι να σημαίνει; Ποια ενέργεια; Ποιος έφτιαξε την πινακίδα; Άφησα ελεύθερο το νου μου να φαντάζεσαι μαγνητικά πεδία, φανταστικά πλάσματα να κρύβονται πίσω από δέντρα, και κάτι μαγικό να περιμένει στο τέρμα. Για μέρες μου είχε καρφωθεί στο μυαλό η ιδέα ότι αυτή η πινακίδα με προκαλούσε να ψάξω να τη βρω.

Δεν ήθελε και πολύ, και πήγα, ή μάλλον πήγαμε:

δεν δυσκολεύτηκα να πείσω τον simon να πάμε και να πάρει τη φωτογραφική του μηχανή στις περιηγήσεις, αν και αρχικά δεν του αποκάλυψα πως ήθελα να περπατήσω κάθε μονοπάτι του νησιού, αρκεί να βρω αυτή την πινακίδα. Κι έτσι πήγαμε ...

Μερικά δέντρα φαίνονταν να την κρύβουν...

Σε κάθε στροφή νόμιζα πως θα τη δω...




Την είδαμε ξαφνικά μπροστά μας, στην αρχή ενός μονοπατιού.
Οι πιο ηλεκτρισμένες εμπειρίες βρίσκονταν όμως στο δρόμο για το ψάξιμο....

Εκεί, στο τέρμα του μονοπατιού, λίγο πριν φτάσουμε στη θάλασσα, ξαπλώσαμε κάτω από ένα δέντρο να ξεκουραστούμε και σιγά σιγά έκλεισαν από την κούραση τα μάτια μου.

Αν έλεγξα τα όνειρά μου; δεν θυμάμαι πια...

Πού ακριβώς είναι τελικά η πινακίδα; Δε θέλω να σας πω...

Έχει περισσότερα εδώ...

Αυτό ήταν όλο! Κλείστε το...